Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. R. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] Nr [...] ustalającą podatek od nieruchomości za rok 2007 w wysokości 983 zł.
W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany jest - zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarżący J. R. na złożonym w dniu 10 września 2008 r. (data stempla pocztowego) urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Uzasadniając wniosek skarżący powołał się na trudną sytuację finansową i rodzinną, upadek możliwości prowadzenia działalności gospodarczej oraz na tzw. "pułapkę kredytową".
W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną E. R. (w gospodarstwie pozostają również niepełnoletni syn i córka) oraz że dochody miesięczne uzyskiwane w ramach gospodarstwa domowego wynoszą 4.572,64 zł brutto (dochody skarżącego ze stosunku pracy wynoszą 1.985,28 zł, zaś dochody żony E. R. również ze stosunku pracy - 2.587,36 zł). Ponadto skarżący oświadczył, że zamieszkuje wraz z rodziną w mieszkaniu komunalnym obciążonym opłatą czynszową w wysokości 447 zł, a także zobligowany jest do spłaty kredytu, którego miesięczna rata stanowi kwotę 1.200 zł.
Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.
Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Mając na względzie informacje o stanie rodzinnym, majątkowym i finansowym zwarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie sposób uznać, że w ramach prowadzonego wspólnie z żoną gospodarstwa domowego skarżący nie posiada żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1, pkt 1), zaś pokrycie wymaganych kosztów postępowania wynoszących na etapie skargi 100 zł (przy ewentualnym złożeniu skargi kasacyjnej wynoszących również 100 zł oraz przy uiszczeniu opłaty kancelaryjnej stanowiącej kwotę 100 zł) może nastąpić z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i rodziny (art. 246 § 1, pkt 2).
Takie stwierdzenie uzasadnia skala dochodów uzyskiwanych miesięcznie ze stosunku pracy (a więc dochodów pozyskiwanych w sposób stały, co również nie jest bez znaczenia dla oceny sytuacji finansowej skarżącego) przez skarżącego i jego małżonkę w ramach wspólnie prowadzonego gospodarstwa domowego zawierająca się w kwocie 4.572,64 zł brutto (około 3.000 zł netto). W przypadku skarżącego uznano bowiem, iż uzyskiwane tej wielkości dochody w jego gospodarstwie domowym przy obciążeniu kosztami czynszu w kwocie 447 zł oraz koniecznymi kosztami ponoszonymi na bieżące utrzymanie jego i rodziny pozwalają na wygenerowanie dodatkowych środków pieniężnych w celu pokrycia wymienionych kosztów sądowych, a także kosztów sądowych w innej sprawie zawisłej przed tut. Sądem o sygn. akt I SA/Op 235/08 (wpis od skargi w tej sprawie tak jak w niniejszej również wynosi 100 zł); tym bardziej, że na obecnym etapie tj. na etapie skargi wymagane koszty sądowe w przedmiotowej sprawie ograniczają się do 100 zł (w obu sprawach 200 zł).
Powyższej oceny dokonanej w kontekście zaprezentowanych okoliczności nie zmieni fakt powoływania się przez skarżącego na posiadane zobowiązań wobec innych podmiotów funkcjonujących w obiegu gospodarczym w postaci zaciągniętego kredytu, albowiem w strukturze wydatków nie sposób uznać za niezbędne i mające priorytet przed kosztami sądowymi koszty związane z uregulowaniem zobowiązań cywilno-prawnych. W tej sytuacji należy bowiem stwierdzić, iż niedopuszczalnym jest by strona skarżąca w ramach posiadanych środków finansowych (jak wskazano wyżej wielokrotnie przekraczających wielkość kosztów sądowych) preferencyjnie traktowała zobowiązania cywilno-prawne uznając, że koszty sądowe powinien kredytować Skarb Państwa.
Nawet pomijając powyższy aspekt należy stwierdzić, iż spłata raty kredytu w kwocie 1.200 zł miesięcznie nie ograniczy dochodów gospodarstwa domowego skarżącego na tyle, że nie będzie w stanie wygenerować jednorazowo środków finansowych na pokrycie wpisu od skargi w niniejszej sprawie jak też w innej zawisłej przed tut. Sądem w łącznej kwocie 200 zł oraz opisanych na wstępie wymaganych kosztów mogących mieć miejsce na kolejnych etapach postępowania sądowo- administracyjnego.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy.