Uzasadnienie
Skarżący S. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik 2004r.
Po wyznaczeniu terminu rozprawy, ustanowiony w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy pełnomocnik - adw. M. K., w piśmie złożonym w Sądzie dnia 16 lipca 2009 r. cofnął skargę, równocześnie składając wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. We wniosku zawarł oświadczenie, że opłaty należne pełnomocnikowi nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)-/dalej p.p.s.a./, skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w niniejszym przypadku nie występują okoliczności, które sprzeciwiałyby się skutecznemu cofnięciu skargi przez stronę i czyniły ją niedopuszczalną. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa bądź spowodowało utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością.
Konsekwencją zaś skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania przed tutejszym Sądem, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Orzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 250 - p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).