Uzasadnienie
Skarżący K. K., działając poprzez ustanowionego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia [...] Nr [...], na podstawie której określono w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc kwiecień 2005 r. w kwocie 6000 zł do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia.
Decyzją z dnia 24 stycznia 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu uwzględnił w całości skargę i uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję i umorzył postępowanie.
Powołując się na to rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 1 lutego 2006 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 3 lutego 2006 r., poinformował Sąd o odstąpieniu "od rozpatrzenia powyższej sprawy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
W myśł art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu skorzystał z tej możliwości i uwzględniając skargę w całości uchylił decyzje obu instancji oraz umorzył postępowanie. Zatem mamy do czynienia z sytuacją gdy przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, gdyż w wyniku uprawnień autokontrolnych zaskarżona decyzja i poprzedzajaca ją decyzja zostały pozbawione bytu prawnego, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 wskazanej ustawy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie takie na mocy art. 161 § 2 cytowanej ustawy może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższych ustaleń zasadnym było wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
W myśl art. 201 § 1 w związku z art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tejże ustawy, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponieważ skarżący korzystał z pomocy doradcy podatkowego, a wpisu od skargi nie uiścił, poniesione przez niego koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw zamykają się w kosztach wynagrodzenia doradcy podatkowego w wysokości 1200 zł. Koszty te ustalono w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075). Dodatkowo przy wyliczeniu kosztów uwzględniono koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego w kwocie 15 zł.