Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez E. i S. Ś. (dalej jako: skarżący, strony) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (dalej również w skrócie: SKO) z dnia 18.02.2021 r., którym organ ten działając na podstawie przepisu art. 111 § 1 i 1b w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) [dalej: K.p.a.] odmówił uzupełnienia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 22.01.2021 r., uchylającego w całości postanowienie Burmistrza Namysłowa z 19.11.2020 r. uznające za nieuzasadnione i oddalające zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 22.11.2019 r., nr [...].
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Postanowieniem z 19.11.2020 r. Burmistrz Namysłowa uznał za nieuzasadnione i oddalił zarzuty skarżących w przedmiocie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 22.11.2019 r., nr [...].
Postanowieniem z 22.01.2021 r. SKO - po rozpatrzeniu zażalenia - uchyliło zaskarżone postanowienie w całości.
Wnioskiem z 2.02.2021 r. skarżący zwrócili się o uzupełnienie ww. postanowienia w zakresie "rzetelnego i pełnego wypowiedzenia się i zajęcia stanowiska organu odwoławczego wraz z jednoczesnym wskazaniem wyraźnej podstawy prawnej". Strony wyraziły przekonanie, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, a postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z mocy prawa, o czym Kolegium nie wypowiedziało się w przedmiotowym postanowieniu.
W opisanym na wstępie postanowieniu SKO wskazało, że brak podstaw do uzupełnienia ww. postanowienia z dnia 22.01.2021 r., bowiem rozstrzygniecie to jest kompletne i niebudzące wątpliwości. Natomiast żądanie zawarte we wniosku o uzupełnienie postanowienia nie mieści się w zakresie dopuszczalnej rektyfikacji.
Tym samym organ nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów zażalenia.
We wniesionej skardze skarżący zarzucili, że organy złamały art. 217 Konstytucji RP w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Mając na uwadze powyższe, strona wniosła o uchylenie tytułu wykonawczego i umorzenie postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U.2019, poz. 2167) w związku z art. 1 i 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie zostało poddane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 18.02.2021 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 22.01.2021 r., uchylającego w całości postanowienie Burmistrza Namysłowa z 19.11.2020 r. uznające za nieuzasadnione i oddalające zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 22.11.2019 r., nr [...].
Ze stanu sprawy wynika, że wobec skarżących toczy się postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 22.11.2019 r., nr [...].
Postanowieniem z 19.11.2020 r. Burmistrz Namysłowa uznał za nieuzasadnione i oddalił zarzuty skarżących w przedmiocie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z 22.11.2019 r., nr [...]
Postanowieniem z 22.01.2021 r. SKO - po rozpatrzeniu zażalenia - uchyliło zaskarżone postanowienie w całości.
Skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia SKO z dnia 22.01.2021 r. w zakresie "rzetelnego i pełnego wypowiedzenia się i zajęcia stanowiska organu odwoławczego wraz z jednoczesnym wskazaniem wyraźnej podstawy prawnej". Strony wyraziły przekonanie, że zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, a postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z mocy prawa, o czym Kolegium nie wypowiedziało się w przedmiotowym postanowieniu.
Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotowa skargę, w pełni podziela stanowisko organu odnośnie braku podstaw do uzupełnienia postanowienia SKO z dnia 22.01.2021 r.
Wyjaśnić należy, że stosowanie do treści przepisu art. 111 § 1 K.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
Zgodnie z art. 126 K.p.a., ww. przepis ma odpowiednie zastosowanie do postanowień.
W zaskarżonym postanowieniu trafnie wskazano, że z art. 111 § 1 K.p.a. wynika, iż organ nie może uwzględnić żądania strony co do uzupełnienia orzeczenia, jeżeli żądanie to wykracza poza zamknięty katalog ustawowych elementów podlegających uzupełnieniu. Katalog ten obejmuje: 1) rozstrzygnięcie (art. 107 § 1 pkt 5 K.p.a.), 2) pouczenie strony o trybie odwoławczym (art. 107 § 1 pkt 7 K.p.a.), 3) pouczenie strony o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 107 § 1 pkt 9 K.p.a.). Tylko te elementy decyzji mogą być przedmiotem uzupełnienia.
W trybie art. 111 K.p.a. nie można żądać uzupełnienia decyzji co do jej uzasadnienia (wyrok NSA z dnia 2 czerwca 1999 r., I SA/Kr 30/98, LEX nr 39697). W oparciu o art. 111 K.p.a. nie jest także dopuszczalne sprostowanie podstawy prawnej oraz faktycznej rozstrzygnięcia (zob. wyrok NSA z dnia 22 marca 2002 r., V SA 3051/01, 109324).
Przypomnieć należy, że przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu, którego uzupełnienia domagają się skarżący, było uchylenie w całości postanowienia Burmistrza Namysłowa w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych. Postawę prawną rozstrzygnięcia Kolegium stanowił art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Drugi z wymienionych przepisów stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Sąd podziela stanowisko organu, że rozstrzygniecie w ww. zakresie jest kompletne i niebudzące wątpliwości. Postanowienie zawiera również prawidłowe pouczenie o możliwości i terminie wniesienia środków zaskarżenia.
Natomiast żądanie zawarte we wniosku o uzupełnienie postanowienia nie mieści się w zakresie dopuszczalnej rektyfikacji. Z treści wniosku skarżących wynika bowiem, że strony żądają uzupełnienia postanowienia z 22.01.2021 r. w zakresie "rzetelnego i pełnego wypowiedzenia się i zajęcia stanowiska organu odwoławczego wraz z jednoczesnym wskazaniem wyraźnej podstawy prawnej", a zatem w przedmiocie nieobjętym normą wynikającą z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a.. Postanowienie, którego uzupełnienia domagają się skarżący jest pełne i kompletne, tj. zawierające rozstrzygnięcie w zakresie unormowanym. Zatem brak jest podstaw do jego uzupełnienia.
Sąd zaznacza, że niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie kwestii braku podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 22.01.2021 r. Badanie zasadności prowadzonego wobec skarżących postępowania egzekucyjnego (do czego skarżący nawiązują w skardze) wykraczałoby poza granice przedmiotowej sprawy.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.