Uzasadnienie
Skarżąca – P. S.A. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 19 grudnia 2023 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania, w związku z wydaną w przedmiotowej sprawie - w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - /zwanej dalej ppsa/ - decyzją Kolegium z 22 lutego 2024 r. nr SKO.40.904.2024.po, uchylającą zaskarżoną decyzję w całości, a także poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz umarzającą postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 t.j., zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W niniejszej sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu uwzględniło w całości skargę strony i wydało w trybie art. 54 § 3 ppsa decyzję, którą uchyliło własną decyzję z 19 grudnia 2023 r., jak też wydaną w I instancji decyzję Burmistrza Głubczyc z 20 czerwca 2023 r. i jednocześnie umorzyło prowadzone wobec Strony postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 r. W tej sytuacji wniesiona w sprawie skarga stała się bezprzedmiotowa.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu stało się bezprzedmiotowe, a zgodnie z art. 162 § 2 ppsa, postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie wskazanego przepisu należy uwzględnienie przez organ skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ppsa. Z obrotu prawnego zostaje w tej sytuacji wyeliminowany zaskarżony akt lub czynność, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa Strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
W związku z wnioskiem w przedmiocie kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, że stosownie do treści art. 201 § 1 ppsa, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 ppsa). Zgodnie z art. 205 § 4 ppsa przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskie. Na koszty postępowania w niniejszej sprawie składa się wpis od skargi w wysokości 6.856 zł, wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej z wyboru, ustalone zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687) w wysokości 10.800 zł oraz wydatek 17 zł poniesiony tytułem opłaconego pełnomocnictwa procesowego.
Tym samym koszty postępowania poniesione przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie wyniosły łącznie 17.673 zł i taka kwota podlegała zasądzeniu od organu na rzecz skarżącej, o czym Sąd orzekł, jak w pkt II postanowienia, na podstawie powołanych wyżej przepisów.