Uzasadnienie
Skarżący K. R. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 maja 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywien nałożonych mandatem karnym. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 września 2018 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone sprzeciwem i stało się prawomocne.
W tym stanie rzeczy zarządzeniem z dnia 29 października 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 200 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi został wysłany za pośrednictwem poczty, na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ, adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 5 listopada 2018 r. awizowana, a zawiadomienie umieszczono w skrzynce pocztowej. Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 13 listopada 2018 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uiszczono również należnego od skargi wpisu w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako [ppsa].
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ppsa, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie Skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 5 i 13 listopada 2018 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi.
Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 19 listopada 2018 r., w trybie doręczenia wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Zatem skuteczne doręczenie przesyłki w trybie art. 73 § 4 ppsa nastąpiło w dniu 19 listopada 2018 r., a wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 26 listopada 2018 r. (poniedziałek).
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 ppsa. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.