Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 31 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Op 256/10

Uzasadnienie

Skarżąca B. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] Nr [...], będące zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie anulowania numeru identyfikacyjnego, nadanym skarżącej na podstawie art. 12 ust. 4 i 6 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.)

Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje, zgodnie z art. 3 ust 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – /dalej p.p.s.a./, orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4.

Zaskarżone pismo Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z punktu widzenia procesowego jest jedynie zawiadomieniem o uruchomieniu z urzędu przez ten organ administracji postępowania zmierzającego do anulowania numeru identyfikacyjnego nadanego skarżącej. Oceniając więc charakter prawny postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego należy uznać, iż jest to akt procesowy, inicjujący postępowanie, który w konsekwencji ma prowadzić do wyjaśnienia i załatwienia sprawy. Zawiadomienie to nie jest decyzją administracyjną jak również postanowieniem, na które służy zażalenie, zatem nie jest rozstrzygnięciem organu administracji, jak również nie jest innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga złożona przez B. G. jest niedopuszczalna. Należy zaznaczyć, że skarżącej będzie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego ale dopiero po zakończeniu tak uruchomionego postępowania administracyjnego tj. po wyczerpaniu toku instancji, czyli po wydaniu decyzji przez organ II instancji.

Niedopuszczalność skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowi podstawę jej odrzucenia. Zatem stosownie do postanowień art. 58 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.