Uzasadnienie
Skargą z dnia 14 lipca 2006r. skarżący [...] "A" – R. W., w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Oplu z dnia [...] nr [...] pozostawiającym bez rozpoznania jako wniesione z uchybieniem terminu zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia [...] w sprawie należności za przechowanie pojazdu, zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia powyższego środka zaskarżenia.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze, skarżący podnosił okoliczności, świadczące w jego ocenie o braku zawinienia w złożeniu w ustawowym terminie zażalenia na postanowienie organu I instancji. W szczególności podnosił, iż z uwagi na stan jego zdrowia i przebywanie na zwolnieniu lekarskim nie podejmował on osobiście w dniu 5.06.2006r. przesyłki zawierającej postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia [...], a także nie był w stanie złożyć od niego środka zaskarżenia w ustawowym terminie, Czynność tą dokonał niezwłocznie po ustaniu przyczyny uchybienia terminu tj. w dniu 11.06.2006r.
Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia 30.08.2006r. polemizując ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu zawartym w udzielonej odpowiedzi na skargę, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu odwoławczego, co do niezachowania przez niego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, wskazywał na mylne odczytanie daty końcowej jego niezdolności do pracy, a mianowicie winno być 11.07.2006r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wnosząc o jej oddalenie, wskazywał na złożenie wniosku o przywrócenie terminu z naruszeniem terminu określonego w art. 58 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, a nadto wskazał, iż żądanie takie winno zostać zgłoszone równocześnie z dokonaniem samej czynności dla której nastąpić ma przywrócenie terminu. Żądanie przywrócenia terminu zawarte zostało natomiast przez skarżącego dopiero w skardze skierowanej do Sądu.
Na rozprawie w dniu 22 listopada 2006r. skarżący konkretyzując żądanie wywiedzionej skargi oświadczył, iż nie kwestionuje zasadności samego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia jako wniesionego z uchybieniem terminu. Przedmiotem skargi jest wyłącznie kwestia przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Z tego też względu podtrzymując skargę wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia [...].
Natomiast z oświadczenia pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wynikało, że kwestia ewentualnego przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie organu I instancji, nie było przedmiotem rozstrzygania przez organ odwoławczy.
W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Na wstępie należy zauważyć, że przedmiotem skargi wniesionej do sądu w niniejszej sprawie jest w związku z konkretyzacją jej zakresu na rozprawie, wyłącznie kwestia przywrócenia przez sąd uchybionego przez skarżącego przed organem podatkowym terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji. Skarżący nie kwestionuje natomiast wydanego w sprawie przez organ odwoławczy postanowienia o samym stwierdzeniu uchybienia do jego wniesienia.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- • decyzje administracyjne;
- • postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- • postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- • inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- • akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- • akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- • akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- • bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Nie ulega wątpliwości, że konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu lub czynności organu jest fakt ich istnienia w dacie wywiedzenia skargi do sądu administracyjnego. Nie można bowiem zaskarżyć czynności przyszłej, która mimo istnienia podstaw prawnych dla jej podjęcia przez właściwy organ administracyjny, jeszcze nie zaistniała w obrocie prawnym.
Dlatego warunkiem dopuszczalności zaskarżenia jest istnienie aktu zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i- Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LeixsNexis Warszawa 2005, str. 274).
W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostawała okoliczności, że nie doszło jeszcze do wydania przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w zakresie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia [...] w sprawie należności za przechowanie pojazdu. Skarżący w tym zakresie złożył wprawdzie stosowne żądanie, ale błędnie uczynił jego adresatem Sąd, a nie właściwy rzeczowo organ odwoławczy.
Należy bowiem zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 59 § 2 Kpa (a na gruncie Ordynacji podatkowej art.163 § 1), o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia rozstrzyga wyłącznie organ właściwy do rozpatrzenia środka zaskarżenia, w stosunku do którego nastąpiło uchybienie terminu. Wydawane w tym zakresie postanowienia, jako ostateczne zamykają postępowanie w sprawie i dopiero wówczas mogą podlegać zaskarżeniu w ramach skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art.3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153,poz. 1270 z zm.- zwanej dalej p.p.s.a).
Zarówno zatem kodeks postępowania administracyjnego jak i ordynacja podatkowa expressis verbis regulują właściwości wyłączną organów odwoławczych w sprawach o przywrócenie terminów do wniesienia odwołania lub zażalenia.
Brak jest zatem właściwości sądów administracyjnych do rozstrzygania w przedmiocie terminów procesowych, wiążących strony postępowania wyłącznie na etapie postępowania przed organami administracyjnymi.
Właściwość sądu w kwestii oceny przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia wystąpi dopiero, w momencie zaskarżenia przez stronę wydanego w tym przedmiocie postanowienia właściwego organu odwoławczego.
Wprawdzie w ramach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi również uregulowane zostały kwestie dotyczące przywracania przez sądy administracyjne ustawowych terminów, ale dotyczy to wyłącznie uchybień terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w zakresie czynności podejmowanych przez stronę w tym postępowaniu. Sąd nie jest natomiast właściwy do przywracania terminów uchybionych w postępowaniach administracyjnych toczących się przed innymi organami.
O ile zatem, skarżący domaga się przywrócenia mu uchybionego terminu w postępowaniu administracyjnym, wniosek w tym przedmiocie winien być skierowany do organu właściwego dla rozpoznania środka zaskarżenia (zażalenia).
Zwrócić trzeba przy tym uwagę, iż rozstrzyganie kwestii przywrócenia terminów, następuje w przewidzianej prawem formie postanowienia. Czynione zatem w tym względzie oceny przez Dyrektora Izby Skarbowej w ramach udzielonej odpowiedzi na skargę są nieuprawnione i nie wywołują żadnych skutków prawnych. Odpowiedź na skargę i wyrażone w niej stanowisko organu odwoławczego, w żadnej mierze nie może zastępować indywidualnego rozstrzygnięcia w formie przewidzianej prawem.
Dlatego też zajęte przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę stanowisko co merytorycznej niezasadności żądania skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, pozostaje bez wpływu na treść przyszłego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenie o zwrocie wpisu oparto o uregulowania art. 222 ustawy p.p.s.a.