Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Syndyka masy upadłości A Sp. z o.o. w upadłości z/s w [...] (dalej jako strona skarżąca, Syndyk) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 9 lipca 2020 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2015 r. oraz kwoty podatku do zapłaty. Wartość przedmiotu sporu opiewa na kwotę 3.454.500 zł. W związku z tym strona skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana jest - zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 34.845 zł. Na kolejnych etapach postępowania strona skarżąca, ramach wymaganych kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, zobowiązana jest również do zapłaty opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090) - w kwocie 100 zł oraz wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 17.423 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 252 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - zwanej dalej ppsa, strona skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 16 października 2020r., po rozpoznaniu powyższego wniosku odmówiono stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. W ocenie referendarza informacje oraz dane zwarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazują na istnienie w przypadku strony skarżącej wyjątkowej sytuacji w rozumieniu art. 246 § 2, pkt. 2 p.p.s.a. Referendarz uznał bowiem, że posiadanie środków finansowych na koncie bankowym wskazuje na istnienie po stronie skarżącej potencjału umożliwiającego wywiązanie się z obowiązku uiszczenia wymaganych kosztów sądowych.
Następnie w wyniku sprzeciwu Syndyka od postanowienia referendarskiego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt I SPP/Op 66/20, zmienił zaskarżone postanowienie i przyznał stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia z połowy kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2020 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał Syndyka do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 17.423 zł, stosownie do prawomocnego postanowienia z dnia 5 listopada 2020 r. w przedmiocie prawa pomocy., na które to zarządzenie Syndyk złożył zażalenie, domagając się uchylenia tego zarządzenia.
W związku z oddaleniem powyższego zażalenia postanowieniem Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2021r. sygn. akt I FZ 288/20, zarządzeniem z dnia 12 marca 2021 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał Syndyka w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 listopada 2020 r do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 17.423 zł,
Zarządzenie to doręczono Syndykowi w dniu 18 marca 2021 (zwrotne poświadczenie odbioru) wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym 7 dniowym terminie od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa.
W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 25 marca 2021r. Syndyk w skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 18 marca 2021r oświadczył, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Jednocześnie nie został uiszczony na wskazane konto bankowe Sądu należny w sprawie wpis sądowy (w kwocie uwzględniającej już częściowe przyznanie skarżącej zwolnienie od kosztów sądowych)..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki - art. 214 § 1 2 ppsa Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa, jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, ponieważ wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został uwzględniony prawomocnym postanowieniem Sądu jedynie w zakresie częściowym strona skarżąca obowiązana była uiścić należny wpis od skargi w kwocie, do czego została zobowiązana wezwaniem doręczonym skutecznie Syndykowi w dniu 18 marca 2021 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 25 marca 2021 r.
Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności w postaci odrzucenia skargi, należnej opłaty sądowej nie uiścili, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 ppsa skargę należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.