Uzasadnienie
Pismem z 22 lipca 2022 r. E. Ś. i S. Ś. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 13 czerwca 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 sierpnia 2022 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - /dalej ppsa/, wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone E. Ś. 19 września 2022 r., w reakcji na co w wyznaczonym terminie złożyła ona pismo procesowe, w którym zaskarżyła zarządzenie z 29 sierpnia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zwracając się równocześnie o całkowite zwolnienie jej z opłaty sądowej.
Natomiast wezwanie skierowane do S. Ś. nie zostało podjęte przez adresata, w związku z czym zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, w trybie art. 73 § 4 ppsa, na dzień 20 września 2022 r. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał 27 września 2022 r. (wtorek), brak fiskalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę S. Ś. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 ppsa, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpatrywanej sprawie S. Ś. (dalej określany też jako: skarżący), mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 6 i 14 września 2022 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło 20 września 2022 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło 20 września 2022 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi upłynął 27 września 2022 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 ppsa powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.