Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 25 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Op 26/21

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi M. S. (dalej podatnik, strona, skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 24 września 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z 24 czerwca 2020 r. nr [...] ustalającą podatek rolny na 2020 r. w kwocie 1.894,00 zł.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Jak wynika z akt sprawy skarżący jest właścicielem następujących nieruchomości:

1. - działki nr a a.m. [...] o pow. 0,5000 ha, sklasyfikowanej jako: RIVa - 0,3900 ha, RV - 0,0500 ha, RVI - 0,0600 ha położonej w [...],
2. - działki nr b a.m. [...] o pow. 10.0900 ha, sklasyfikowanej jako: RIIIb - 4,8200 ha, RIVa - 3,9400 ha, RIVb - 1,3300 ha położonej w [...],
3. - działki nr c a.m. [...] o pow. 1,8800 ha, sklasyfikowanej jako: RIVa - 0,7400 ha, RIVb - 0,6700 ha, RV - 0,4700 ha położonej w [...].

Ponadto do dnia 29 lutego 2020 r. był posiadaczem części działki nr d a.m. [...] o powierzchni 3,0000 ha, sklasyfikowanej jako LIII położonej w [...], której właścicielem jest Gmina [...]. Umowa dzierżawy dotycząca ww. działki została zawarta na okres od 1 kwietnia 2018 r. do 30 września 2018 r. po czym została przedłużona i obowiązywała od dnia 1 października 2018 r. do dnia 30 września 2019 r. Jednocześnie, na podstawie informacji pisemnej Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Nieruchomościami z dnia 25 lutego 2020 r. nr [...] ustalono, że skarżący w okresie od dnia 1 października 2019 r. do dnia 29 lutego 2020 r. bezumownie korzystał z ww. gruntu, wobec czego została ustalona oplata za bezumowne korzystanie i pobieranie pożytków z tej nieruchomości.

W dniu 12 marca 2020 r. podatnik złożył korektę informacji o gruntach, w której wskazał do opodatkowania wyłącznie grunty własne o powierzchni 12,4700 ha oraz oświadczenie, w którym wyjaśnił, że "zejście" z działki nr d odbyło się przed terminem wygaśnięcia umowy dzierżawy z dnia 27 sierpnia 2019 r r. oraz, że nie czerpał pożytków z tej części działki.

Jednocześnie organ ustalił, że skarżący w dniu 10 lutego 2020 r. ubiegając się o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej oświadczył, że jest posiadaczem użytków rolnych o łącznej powierzchni 41,9600 ha, określonej w ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień 1 lutego 2020 r. w skład, których wchodzą grunty własne o pow. 12,4700 ha, grunty dzierżawione od Gminy [...] o pow. 3,0000 ha oraz grunty dzierżawione od W. S. o pow. 26,4900 ha.

Z uwagi na powyższe rozbieżności dotyczące posiadania części działki nr d a.m. [...], organ podatkowy I instancji wezwał pisemnie podatnika do udzielenia wyjaśnień w tym zakresie.

W dniu 8 czerwca 2020 r. skarżący podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem organu I instancji oświadczył, że wg stanu na dzień 1 lutego 2020 r. był posiadaczem m.in. części dz. d a.m. [...] o pow. 3,0000 ha położonej w [...] oraz wyjaśnił, że zwrot podatku akcyzowego mu się należał, gdyż był posiadaczem tych gruntów, ale nie czerpał z nich pożytków.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności faktyczne, organ I instancji ustalił M. S. podatek rolny na 2020 r. w kwocie 1.894,00 zł. Na podstawie zgromadzonych dowodów, organ przyjął do postawy opodatkowania podatkiem rolnym za okres od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 29 lutego 2020 r. grunty własne podatnika oraz grunty dzierżawione od gminy [...], tj. łącznie grunty o powierzchni 15,4700 ha (w tym sklasyfikowane jako: RIIIb - 4,8200 ha, RIVa - 5,0700 ha, RIVb - 2,0000 ha, ŁIII - 3,0000 ha, RV - 0,5200ha, RVI - 0,600 ha). Jednocześnie od dnia 1 marca 2020 r. powierzchnię podlegającą opodatkowaniu pomniejszono o powierzchnię 3,0000 ha (ŁIII), tj. o część działki nr d a.m. [...] położonej w [...] przyjmując, że strona utraciła tytuł prawny do tego gruntu z powodu wygaśnięcia umowy dzierżawy z dniem 30 września 2019 r., jednak dalej bezumownie użytkowała ww. grunt do dnia 29 lutego 2020 r., co spowodowało naliczenie opłaty w wysokości 400,00 zł z tytułu bezumownego korzystania z ww. nieruchomości za okres od dnia 1 października 2019 r. do dnia 29 lutego 2020 r. z terminem płatności do dnia 16 marca 2020 r. Ponadto dokonując ustalenia wysokości podatku rolnego na 2020 r. organ wziął pod uwagę okoliczność, że strona zgodnie z decyzją nr [...] od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 października 2020 r. korzystała z ustawowej ulgi w podatku rolnym przysługującej w związku z powiększeniem gospodarstwa rolnego. Ulga dotyczy gruntów o pow. 1,8800 ha położonych w miejscowości [...], stanowiących działkę nr c a.m. [...] (RIVa - 0,7400 ha, RIVb - 0,6700 ha, RV - 0,4700 ha).

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący wniósł odwołanie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i naliczenia podatku rolnego za 2020 r. zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym jaki zaistniał między podmiotami prawa. W uzasadnieniu podniósł, że w 2019 r. dzierżawił łąkę kośną, która znajduje się w [...] i stanowi cześć działki nr d a.m. [...]. W tym roku złożył wniosek o przedłużenie dzierżawy na kolejny rok i do dziś nie uzyskał sprzeciwu dotyczącego tego wniosku. W jego ocenie, stosownie do art. 68 ustawy Kodeks cywilny, doszło do milczącego akceptu jego prośby i umowa obowiązuje na starych zasadach.

Wskazaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...].

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium w pierwszej kolejności przywołało i omówiło poszczególne regulacje ustawowe mające zastosowanie w niniejszej sprawie, a to art. 1, art. 2 ust. 1,art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 a ust. 1, 2 i 5 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (DZ.U 2020.333 – dalej upr).

Następnie organ odwoławczy skontrolował ustalenie podatku rolnego skarżącemu przez Burmistrza [...]. Wskazał, że prawidłowo przyjęto do wymiaru podatku dane z ewidencji gruntów z których wynika, że podatnik jest właścicielem określonych gruntów w [...], w [...] i w [...].

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, prawidłowe są również ustalenia organu I instancji, że skarżący pomimo wygaśnięcia umowy dzierżawy zawartej z Gminą [...] z dniem 30 września 2019 r. w dalszym ciągu, tj. do dnia 29 lutego 2020 r. był ich bezumownym posiadaczem. W tym zakresie wskazało, że podstawowe znaczenie dla prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania ma pismo Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Nieruchomościami z dnia 25 lutego 2020 r. z którego wynika, że podatnik w okresie od dnia 1 października 2019 r. do dnia 29 lutego 2020 r. bezumownie korzystał z ww. gruntu wobec czego została ustalona oplata z tego tytułu (400,00 zł). Wprawdzie podatnik wezwany w toku prowadzonego przez organ I instancji postępowania do wyjaśnienia powyższej kwestii, w dniu 12 marca 2020 r. złożył korektę informacji o gruntach, w której wskazał do opodatkowania wyłącznie grunty własne o powierzchni 12,4700 ha oraz oświadczył, że "zejście" z działki nr d odbyło się przed terminem wygaśnięcia umowy dzierżawy z dnia 27 sierpnia 2019 r. oraz, że nie czerpał pożytków z ww. części tej działki - to jednak w ocenie organu odwoławczego - przeczy temu oświadczenie znajdujące się w aktach sprawy, a złożone przez skarżącego na potrzeby podatku akcyzowego.

A mianowicie, w oświadczeniu z dnia 10 lutego 2020 r., skarżący ubiegając się o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej oświadczył, że jest posiadaczem użytków rolnych o łącznej powierzchni 41,9600 ha, określonej w ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień 1 lutego 2020 r. w skład, których wchodzą grunty własne o pow. 12,4700 ha, grunty dzierżawione z Gminy [...] o pow. 3,0000 ha oraz grunty dzierżawione od W. S. o pow. 26,4900 ha. Wezwany do udzielenia wyjaśnień w tym zakresie, podczas rozmowy telefonicznej przeprowadzonej przez pracownika Urzędu Miejskiego w [...] (adnotacja urzędowa z dnia 8 czerwca 2020 r.) oświadczył, że "zejście" z gruntów stanowiących działkę nr d położonych w [...] nastąpiło przed terminem wygaśnięcia umowy dzierżawy i od dnia 27 sierpnia 2019 r. nie czerpie pożytków z tej nieruchomości.

Jednocześnie odpowiadając na pytanie dlaczego w takim razie wystąpił o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej na 2020 r. wskazał, że wg stanu na dzień 1 lutego był posiadaczem m.in. ww. gruntów należących do Gminy [...], a zwrot podatku akcyzowego mu się należał albowiem był posiadaczem tych gruntów, lecz nie czerpał z nich pożytków.

Mając na uwadze wskazane powyższe okoliczności Samorządowe Kolegium Odwoławcze wywiodło, że skarżący pomimo wygaśnięcia umowy dzierżawy zawartej z Gminą [...] z dniem 30 września 2019 r. w dalszym ciągu, tj. do dnia 29 lutego 2020 r. był bezumownym posiadaczem wydzierżawionych wcześniej gruntów. Wynika to zarówno z treści pisma Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Nieruchomościami z dnia 25 lutego 2020 r., z treści oświadczenia złożonego na potrzeby podatku akcyzowego, z treści rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z podatnikiem opisanej w notatce włączonej do akt, jak i z treści odwołania, w którym podatnik przecząc przedstawionym przez siebie informacjom wynikającym z oświadczenia złożonego wraz z korektą informacji o gruntach z dnia 12 marca 2020 r., wskazuje, że złożył wniosek o przedłużenie dzierżawy na kolejny rok. Nie kwestionuje zatem, a wręcz potwierdza, iż pomimo wygaśnięcia umowy dzierżawy w dalszym ciągu był posiadaczem tego gruntu.

Odnosząc się do okoliczności przedłożenia przez podatnika do Urzędu Miejskiego w [...] wniosku o przedłużenie umowy dzierżawy na kolejny rok, Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, że w aktach sprawy brak jest dowodów, które potwierdzałyby tę okoliczność. W ocenie Kolegium, nie można również przyjąć, jak twierdzi skarżący, że doszło do milczącego akceptu jego prośby i niejako "automatycznego przedłużenia umowy dzierżawy na kolejny rok". Z tego samego powodu nie można również przyjąć, że doszło do przyjęcia oferty na podstawie art. 68 ustawy - Kodeks cywilny, którego regulacja odnosi się, do przyjęcia oferty dokonanej z zastrzeżeniem zmiany lub uzupełnienia jej treści, tzw. kontroferty. O bezpodstawności tego stanowiska świadczy treść pisma Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miejskiego w [...] z dnia 13 lutego 2020 r., z kórej wynika, iż działka nr e k.m. położona w [...] przeznaczona jest do przetargu, który odbędzie się w dniu 3 marca 2020 r. Nadto z umowy dzierżawy zawartej w dniu 20 marca 2020 r. pomiędzy Gminą [...] a P. P. wynika, że jest on od dnia 1 kwietnia 2020 r. dzierżawcą i użytkownikiem m.in. ww. działki nr d. Powyższa okoliczność przesądza zatem o tym, że skarżący nie jest i nie może być dzierżawcą przedmiotowego gruntu.

Uwzględniając powyższe organ odwoławczy przyjął, że do ustalenia skarżącemu podatku rolnego na 2020 r. zasadnie przyjęto do podstawy opodatkowania w miesiącach styczeń i luty 2020 r. gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 15,4700 ha fizycznych, co stanowiło 19,2200 ha przeliczeniowych, w skład którego wchodziły: grunty własne o pow. 12,4700 ha (działka nr a, działka nr b w [...] oraz działka nr c w [...]) oraz grunty będące własnością Gminy [...] użytkowane przez Stronę bezumownie o pow. 3,0000 ha (część działki nr d w [...]). Jednocześnie z uwagi na okoliczność, że sporna działka należąca do Gminy [...] stanowiła przedmiot przetargu ustnego ograniczonego w dniu 3 marca 2020 r., na mocy której dzierżawcą tego gruntu została inna osoba, zasadnym było wyłączenie jej powierzchni (3,0000 ha) z opodatkowania podatkiem rolnym za miesiące od marca do grudnia 2020 r. Ponadto przy ustaleniu zobowiązania wzięto pod uwagę również to, że strona zgodnie z decyzją Burmistrza [...] nr [...] od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 października 2020r. korzystała z ustawowej ulgi w podatku rolnym przysługującej w związku z powiększeniem gospodarstwa rolnego, a która to ulga dotyczy gruntów o powierzchni 1,8800 ha położonych w miejscowości [...] stanowiących ww. działkę nr c a.m.

W związku z czym za prawidłowe należy uznać dokonane tym rozstrzygnięciem ustalenie zobowiązania w podatku rolnym na 2020 r. w kwocie, po zaokrągleniu do pełnych złotych, 1.894,00 zł, zgodnie z wyliczeniem:

1. - powierzchnia gospodarstwa w okresie I-II 2020 r. w ha fiz. ogółem: 15,4700, w tym -powierzchnia użytków rolnych w ha fiz. ogółem: 15,4700;
2. - powierzchnia gospodarstwa w okresie I-II 2020 r. w ha przel. ogółem: 19,2200, w tym powierzchnia gospodarstwa rolnego w ha przel. do opodatkowania: 16,0840;
3. - powierzchnia gospodarstwa w okresie III-XII 2020 r. w ha fiz. ogółem: 12,4700; w tym: powierzchnia użytków rolnych w ha fiz. ogółem: 12,4700;
4. - powierzchnia gospodarstwa w okresie III-XII 2020 r. w ha przel. ogółem:13,8780, w tym: powierzchnia gospodarstwa rolnego w ha przel. do opodatkowania: 12,3340.

W konsekwencji podatek rolny za okres I-II 2020 r. wyniósł 391,78 zł (wg wyliczenia (16,0840 ha ˣ 146,15 zł ˣ 2/12), natomiast za okres IlI-XII 2020r. wyniósł 1.502,18 zł (wg wyliczenia 12,3340 ha ˣ 146,15 zł ˣ 10/12). A zatem łącznie podatek rolny na 2020 r. wyniósł 1894,00 zł. Wysokość stawki podatku rolnego na 2020 r. przyjęto zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z dnia 18 października 2019 r. sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą ustalenia podatku rolnego na rok 2020 (M.P. z 2019 r. poz. 1017).

Nie zgadzając się z tą decyzją podatnik wniósł skargę do tut. Sądu ponownie kwestionując prawidłowość wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2020 w zakresie ustalenia podstaw opodatkowania. Wskazał, że dzierżawił łąkę kośną stanowiącą część działki d a.m.[...] i złożył wniosek o przedłużenie dzierżawy na kolejny rok Ponieważ nie uzyskał sprzeciwu dotyczącego tego wniosku, to w jego ocenie doszło do milczącego akceptu prośby o przedłużenie dzierżawy na podstawie art. 68 Kodeksu cywilnego. Wraz ze skargą przedłożył kserokopię swojego wniosku o przedłużenie umowy dzierżawy na kolejne 3 lata z potwierdzeniem wpływu do Urzędu Miejskiego w [...] w dniu 11 września 2019 r.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U.2019, poz. 2167) w związku z art. 1 i 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej ppsa), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę organów administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ppsa, uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nadto, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie).

Wskazać należy również, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie przepisu art. 119 pkt 2 ppsa, zgodnie, z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie jej do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 ppsa).

Jak wynika z akt sądowych, w odpowiedzi na skargę organ wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, zaś w terminie 14 dni od otrzymania odpisu odpowiedzi na skargę, skarżący nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Zatem spełnione zostały przesłanki do rozpoznania, na podstawie art. 119 pkt 2 ppsa, niniejszej sprawy w trybie uproszczonym.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji wg kryteriów wskazanych na wstępie uzasadnienia, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 24 września 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z 24 czerwca 2020 r. ustalającą skarżącemu podatek rolny na rok 2020 w wysokości 1894 zł.

Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowił omówiony we wstępnej części uzasadnienia stan faktyczny, ustalony w ocenie Sądu prawidłowo, z którego wynikało, że w 2020 r. skarżący był właścicielem następujących nieruchomości:

1. - działki nr a a.m. [...] o pow. 0,5000 ha, sklasyfikowanej jako: RIVa - 0,3900 ha, RV - 0,0500 ha, RVI - 0,0600 ha położonej w [...],
2. - działki nr b a.m. [...] o pow. 10.0900 ha, sklasyfikowanej jako: RIIIb - 4,8200 ha, RIVa - 3,9400 ha, RIVb - 1,3300 ha położonej w [...],
3. - działki nr c a.m. [...] o pow. 1,8800 ha, sklasyfikowanej jako: RIVa - 0,7400 ha, RIVb - 0,6700 ha, RV - 0,4700 ha położonej w [...].

Ponadto do dnia 29 lutego 2020 r. był posiadaczem części działki nr d a.m. [...]o powierzchni 3,0000 ha, sklasyfikowanej jako LIII położonej w [...], której właścicielem jest Gmina [...]. Umowa dzierżawy dotycząca ww. działki została zawarta na okres od 1 kwietnia 2018 r. do 30 września 2018 r. po czym została przedłużona i obowiązywała od dnia 1 października 2018 r. do dnia 30 września 2019 r.

Po tym dniu podatnikowi, z uwagi na posiadanie tego gruntu stanowiącego własność gminy [...] bezumownie do dnia 29 lutego 2020 r., Gmina naliczyła byłemu dzierżawcy opłatę w kwocie 400 zł z tytułu bezumownego korzystania z gruntu za okres od 1 października 2019 r. do 29 lutego 2020 r. (pismo Burmistrza [...] z 25 lutego 2020 r. nr [...]).

Jak wynika z treści skargi spór dotyczy części działki nr d a.m. [...] o powierzchni 3,0000 ha, sklasyfikowanej jako LIII położonej w [...], bowiem podatnik nie zgadza się z twierdzeniem organu o wygaśnięciu tej umowy dzierżawy, a de facto z nieprzedłużeniem jej trwania na kolejne 3 lata.

Zasady ustalania podatku rolnego zawarto w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 333 – dalej upr).

Stosownie do art. 1 upr, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi:

1. 1) dla gruntów gospodarstw rolnych - liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego;
2. 2) dla pozostałych gruntów - liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

W myśl art. 3 ust. 1 upr, podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1. 1) właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust. 2;
2. 2) posiadaczami samoistnymi gruntów;
3. 3) użytkownikami wieczystymi gruntów;
4. 4) posiadaczami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:
5. a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego, a także jeżeli dotyczy nieruchomości znajdujących się w Zasobie, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363 oraz z 2019 r. poz. 1309), albo
6. b) jest bez tytułu prawnego, z wyjątkiem gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa lub będących w zarządzie Lasów Państwowych; w tym przypadku podatnikami są odpowiednio jednostki organizacyjne Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa i Lasów Państwowych.

Z kolei zgodnie z art. 6a upr, obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (art. 6a ust. 1), a wygasa ostatniego dnia miesiąca, w którym przestały istnieć okoliczności uzasadniające ten obowiązek (art. 6a ust. 2). Natomiast stosownie do ust. 5 tego przepisu, osoby fizyczne z zastrzeżeniem ust. 10 (nieznąjdującym zastosowania w przedmiotowej sprawie) są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust. 4.

W sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest sporne, że skarżący jest właścicielem gruntów wskazanych w zaskarżonej decyzji, zatem jest w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 upr, podatnikiem podatku rolnego.

W kwestii opodatkowania części działki nr d a.m. [...] o powierzchni 3,0000 ha, sklasyfikowanej jako LIII położonej w [...] wskazać należy, że w świetle regulacji art. 3 upr, dla określenia podatnika podatku rolnego w odniesieniu do gruntów stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego- a zatem Gminy [...]- jak i dla samego wymiaru podatku nie jest istotne, czy skarżący był posiadaczem tych gruntów na podstawie umowy czy też bezumownie. W obu bowiem tych sytuacjach opisanych w ust. 4 lit. "a" upr (posiadanie wynika z umowy z właścicielem), czy też opisanych w ust 4 lit. "b" upr (posiadanie jest bez tytułu prawnego), w okresie od 1 października 2019 r. do 29 lutego 2020 r. ciążył na nim od tych gruntów obowiązek podatkowy w podatku rolnym.

W ocenie Sądu, w sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący posiadał do dnia 29 lutego 2020 r. władztwo nad należącą do Gminy [...] częścią działki nr d a.m. [...] o powierzchni 3,0000 ha.

Trafnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów wywiodło, że skarżący pomimo wygaśnięcia umowy dzierżawy zawartej z Gminą [...] z dniem 30 września 2019 r. w dalszym ciągu, tj. do dnia 29 lutego 2020 r. był ich bezumownym posiadaczem. Okoliczność ta wynika z pisma Wydziału Rolnictwa i Gospodarki Nieruchomościami z dnia 25 lutego 2020 r. oraz z oświadczenia złożonego przez skarżącego w dniu 10 lutego 2020 r. na potrzeby podatku akcyzowego, w którym ubiegając się o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej wskazał, że jest posiadaczem użytków rolnych o łącznej powierzchni 41,9600 ha, określonej w ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień 1 lutego 2020 r. w skład, których wchodzą grunty własne o pow. 12,4700 ha, grunty dzierżawione z Gminy [...] o pow. 3,0000 ha oraz grunty dzierżawione od W. S. o pow. 26,4900 ha.

Skarżący potwierdził to także w rozmowie telefonicznej (opisanej w notatce włączonej do akt) wskazując, że wprawdzie od 27 sierpnia 2019 r. nie czerpał pożytków z tej działki, jednak wg stanu na dzień 1 lutego był posiadaczem tych gruntów. Także w odwołaniu podatnik przecząc przedstawionym przez siebie informacjom wynikającym z oświadczenia złożonego wraz z korektą informacji o gruntach z dnia 12 marca 2020 r., wskazuje, że złożył wniosek o przedłużenie dzierżawy na kolejny rok. Zatem potwierdził, że pomimo wygaśnięcia umowy dzierżawy, w dalszym ciągu był posiadaczem tego gruntu.

Na akceptację zasługuje również stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że w aktach sprawy brak jest dowodów, które potwierdzałyby okoliczność zawarcia umowy przedłużającej dzierżawę na kolejny rok. Ewentualny wniosek skarżącego w tej sprawie skierowany do Urzędu Miejskiego w [...] nie jest dowodem na to, że doszło do milczącego akceptu jego prośby i "automatycznego przedłużenia umowy darowizny na kolejny rok" na podstawie art. 68 ustawy - Kodeks cywilny. Nie budzą również wątpliwości ustalenia organu co do dalszych losów spornej działki. Jak ustalono, działka nr e k.m. położona w [...] przeznaczona była do przetargu, który odbył się w dniu 3 marca 2020 r. Z umowy dzierżawy zawartej w dniu 20 marca 2020 r. pomiędzy Gminą [...] a P. P. wynika, że jest on od dnia 1 kwietnia 2020 r. dzierżawcą i użytkownikiem ww. działki.

Podkreślić przy tym należy, że w świetle przepisów regulujących zasady opodatkowania, organy podatkowe nie są uprawnione do oceny umów cywilnych i nie należy łączyć opodatkowania części działki nr d a.m. podatkiem rolnym z przesądzeniem sporu dotyczącego kwestii nieprzedłużenia skarżącemu umowy dzierżawy po jej ustaniu, gdyż ocena taka nie należy do organów podatkowych. Dzierżawa jest instytucją prawa cywilnego, a zatem wszelkie spory dotyczącej jej wykonania należą do właściwości sądów powszechnych.

W tym stanie rzeczy, organy zasadnie przyjęły do podstawy opodatkowania w miesiącach styczeń i luty 2020 r. gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 15,4700 ha fizycznych, co stanowiło 19,2200 ha przeliczeniowych, w skład którego wchodziły: grunty własne o pow. 12,4700 ha (działka nr a, działka nr b w [...] oraz działka nr c w [...]) oraz grunty będące własnością Gminy [...] użytkowane przez Stronę bezumownie o pow. 3,0000 ha (część działki nr d w [...]) i prawidłowo wyłączyły powierzchnię 3,0000 ha z opodatkowania podatkiem rolnym za miesiące od marca do grudnia 2020 r. Nadto zasadnie przy ustaleniu zobowiązania wzięły pod uwagę, że strona od dnia 1 grudnia 2017 r. do dnia 31 października 2020r. korzystała z ustawowej ulgi w podatku rolnym przysługującej w związku z powiększeniem gospodarstwa rolnego, a ulga ta dotyczyła gruntów o powierzchni 1,8800 ha położonych w miejscowości [...] stanowiących ww. działkę nr c a.m. W konsekwencji prawidłowo ustalono zobowiązanie w podatku rolnym na 2020 r. w kwocie, po zaokrągleniu do pełnych złotych, 1.894,00 zł, zgodnie z przedstawionym w zaskarżonej decyzji wyliczeniem.

Z tych względów zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione i na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalono.