Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym w dniu 22 października 2012 r. T.K. zwrócił się do Ministra Finansów-Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową.
W dniu 9 stycznia 2013 r. Minister Finansów wydał interpretację nr [...] w której uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Rozstrzygnięcie zostało doręczone została wnioskodawcy w dniu 14 stycznia 2013 r. z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego
Pismem z dnia 23 stycznia 2013 r., skarżący wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.
W dniu 19 lutego 2013 r. organ interpretacyjny udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi na interpretację podatkową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu. Odpowiedź organu doręczona została wnioskodawcy w dniu 25 lutego 2013 r.
Skarżący, działając poprzez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, zaskarżył powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu – nadając skargę w urzędzie pocztowym Opole 6 w dniu 28 marca 2013 r. (co wynika z pieczęci widniejącej na załączonej do akt sprawy koperty zawierającej skargę).
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie, albowiem została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - [dalej: p.p.s.a.]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę jako spóźnioną należało odrzucić.
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, między innymi na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach.
Wskazać należy, że wstępna kontrola skargi po jej wniesieniu do Sądu, sprowadza się do zbadania wymogów formalnych, w tym dotyczących zachowania ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (czyli m.in. na interpretacje indywidualne), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Kwestię terminu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie reguluje art. 53 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Datą miarodajną dla oceny, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej, osobiście lub za pośrednictwem poczty (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skutecznie doręczona na adres skarżącego do rąk dorosłego domownika w dniu 25 lutego 2013 r. (o czym świadczy druk zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma). Ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi, jak to już wyżej wskazano, trzydzieści dni od dnia doręczenia ww. odpowiedzi. Informacja o tym terminie została jasno i precyzyjnie sformułowana w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej. Termin do złożenia skargi upłynął z dniem 27 marca 2013 r. Tymczasem skarga została nadana za pośrednictwem poczty w dniu 28 marca 2013 r., czyli dzień po terminie.
Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę.
Z uwagi zatem na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminu sąd, na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.