Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 12 czerwca 2013 r. referendarz sądowy przyznał K. K. i A. P. (dalej określani jako skarżący) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 22 lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników oraz określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu.
Powyższe orzeczenia stanowiły podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla skarżących adwokata, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uczynił pismami z 14 czerwca 2013 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – adwokata M. J. W wyroku oddalającym skargę z dnia 18 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał adw. M. J. wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu.
Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu adwokat M. J. sporządził i następnie wniósł skargę kasacyjną.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.
W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 kwietnia 2016 r. uczestniczył pełnomocnik ustanowiony z urzędu adw. M. J. W piśmie sporządzonym w dniu 9 maja 2016 r. pełnomocnik skarżących adw. M. J. zwrócił się z prośbą o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu przed sądem II instancji.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2015, poz. 1801) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, dotychczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 461) - zwanego dalej rozporządzeniem, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynagrodzenie wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1.
Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczane są na podstawie § 6.
Przedmiotem sporu jest decyzja określająca zobowiązanie w podatku akcyzowym wraz z odsetkami w wysokości 21.390 zł. Stosownie do postanowień przepisu § 6 rozporządzenia (rozdział 3 rozporządzenia) przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 21.390 zł (t.j. przy wartości powyżej 10.000 zł do 50.000 zł) stawka minimalna wynosi 2.400 zł.
Z kolei przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wskazuje, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wynoszą 240 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na decyzje, w których orzeczono o odpowiedzialności za zaległości podatkowe. Zaskarżona decyzja oprócz określenia zobowiązania w podatku akcyzowym zawierała również orzeczenie o odpowiedzialności za zaległości podatkowe skarżących jako byłych wspólników.
Zatem kierując się dyspozycją przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sprawie ze skargi na przedmiotową decyzję, należało ustalić w wysokości wynosi 1.980 zł (tj. 75% kwoty 2.640 zł).
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje podatników świadczących usługi prawnicze.
Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.