Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Op 27/21 odrzucił skargę J. B. (dalej też: skarżący, strona) o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Op 84/20 oddalającym skargę strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 stycznia 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania.
W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że w dniu 20 stycznia 2021 r. skarżący wniósł do WSA w Opolu kolejną skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 25 czerwca 2020 r. (pierwsza skarga o wznowienie postępowania sądowego prawomocnym postanowieniem WSA w Opolu z dnia 19 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Op 276/20 została odrzucona).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do podania podstawy wznowienia wraz z jej uzasadnieniem. Nadto wezwano o wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazała podstawy wznowienia (art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") i wyjaśniła, że o możliwości wznowienia postępowania strona dowiedziała się z otrzymanej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Opolu z dnia 19 listopada 2020 r. odrzucającego pierwszą skargę strony o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 25 czerwca 2020 r.
W obecnie rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, w skardze o wznowienie postępowania powołano się na tożsame okoliczności i dokumenty, które strona wskazywał już w skardze wniesionej w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem (sygn. akt I SA/Op 84/20) i które poddane zostały ocenie zarówno organu jak i Sądu orzekającego. Skarżący nie wskazał nadto żadnych innych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Op 84/20, a które mogłyby mieć wpływ na jej wynik. Nie zaistniały też podstawy wiążące się z pozbawieniem skarżącego możności działania, czy też brakiem należytej reprezentacji.
Sąd dokonał również oceny zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W tym względzie wskazał, że o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 25 czerwca 2020 r. pełnomocnik strony posiadał wiedzę w dniu 28 czerwca 2020 r., tj. w dacie doręczenia mu odpisu sentencji wyroku z dnia 25 czerwca 2020 r. Tymczasem złożenie przedmiotowej skargi nastąpiło w dniu 19 stycznia 2021 r., a zatem nastąpiło to, po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi o wznowienie, jako spóźnionej.
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący osobiście wniósł zażalenie, w którym zakwestionował brak należytego zbadania materiału dowodowego jak i błędne ustalenia w zakresie dochowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i dopuszczenie dotychczas zebranego materiału dowodowego oraz umożliwienie mu ponownego zapoznania się z tym materiałem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zasadą jest zatem, że od postanowień kończących postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, a wyjątki od tej zasady wymienione w art. 173 § 1 p.p.s.a. nie mogą być wykładane rozszerzająco.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2021 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Op 27/21 odrzucił skargę strony o wznowienie postępowania, wskazując jako podstawę prawną odrzucenia skargi przepis art. 280 § 1 w zw. z art. 281 i art. 277 p.p.s.a., uznając tym samym, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia (art. 273 § 2 p.p.s.a.) oraz wywiedziona została po upływie terminu do jej wniesienia.
Nie ulega zatem wątpliwości, że wydane postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Natomiast w myśl art. 281 zdanie pierwsze p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Powyższe oznacza, że przepisy art. 280 § 1 i 281 p.p.s.a. stanowią szczególną podstawę prawną odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z powodu braku ustawowej podstawy wznowienia. Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania wydane na podstawie art. 280 § 1 lub na podstawie art. 281 p.p.s.a. nie zostało wymienione w art. 173 p.p.s.a. jako jeden z wyjątków od zasady ogólnej stanowiącej, że od wydanego wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna.
Zatem od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania z przyczyn wyżej podanych, przysługuje skarga kasacyjna (por. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 1354/18; postanowienie NSA z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt II FZ 545/18, czy postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 40/19, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2017, s. 733).
W sprawie niniejszej zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania wywiódł sam skarżący, nie ulega więc wątpliwości, że sporządzenie i wywiedzenie przez skarżącego zażalenia na postanowienie, od którego przysługuje skarga kasacyjna powoduje, że zażalenie takie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 372/18).
Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie jeżeli jest ono niedopuszczalne.
Wskazać nadto należy, że nawet ewentualne potraktowanie zażalenia skarżącego jako skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 2 kwietnia 2021 r. doprowadziłoby do odrzucenia tej skargi kasacyjnej, gdyż strona nie dopełniła wymogu jej sporządzenia przez podmiot wymieniony w treści przepisu art. 175 p.p.s.a., tj. przez adwokata, radcę prawnego lub też doradcę podatkowego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.