Uzasadnienie
Skarżący – A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 20 lutego 2015 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania, w związku z wydanym w przedmiotowej sprawie - w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - /zwanej dalej p.p.s.a./ - postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. nr [...], uchylającym zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności i umorzeniu postępowania w tej sprawie. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 kwietnia 2015r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ze wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, który - uwzględniając skargę w całości - wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego i uwzględnił w nowym rozstrzygnięciu w pełni żądanie strony skarżącej.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.