Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 31 marca 2009r. w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania cła antydumpingowego powstałego w związku z importem towaru skarżący L. K. zawarł wniosek oparty o art. 61 §2 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] o treści: "wnoszę o zawieszenie przez Dyrektora Izby Celnej w Opolu lub przez Sąd wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu (...)"
Dyrektor Izby Celnej w Opolu w odpowiedzi na skargę podał, że powyższego wniosku skarżącego nie rozpatrzył.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 18 czerwca 2009r. skarżący został wezwany do uprawodopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 §3 p.p.s.a. m.in. poprzez przedłożenie stosownych dokumentów dotyczących prowadzonej działalności, w tym świadczących o aktualnej sytuacji finansowej (istniejących zobowiązaniach i wierzytelnościach), w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o jego dotychczasową treść.
Przesyłka z wezwaniem o nr R 151500543 została doręczona skarżącemu w dniu 22 czerwca 2009r. Do dnia dzisiejszego skarżący zarządzenia nie wykonał oraz innych wniosków nie złożył.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ochrona tymczasowa w formie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji została uregulowana w art. 61 p.p.s.a. Wprowadzony tam mechanizm przewiduje, że w zależności od wskazanej przez wnioskodawcę podstawy prawnej wniosku jest on adresowany bądź do sądu administracyjnego (§3) bądź do organu (§2). W tej sprawie skarżący wskazał obie te podstawy. W związku z tym, że organ wniosku nie rozpoznał, wniosek ten stał się przedmiotem oceny sądu. Jednakże brak było podstaw faktycznych do jego uwzględniania.
Przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wystąpienie sytuacji niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Na konieczność poparcia tych okolicznych sąd zwrócił już uwagę skarżącemu w zarządzeniu z dnia 18 czerwca 2009r. Skarżący jednak, poza twierdzeniami skargi, nie przytoczył żadnej argumentacji ani dowodów na poczet uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wskazanym art. 61 chodzi o taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego dobrowolnie lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Obowiązek wykazania argumentacji i okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie spoczywa na stronie. Brak właściwego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wyklucza jego uwzględnienie.
W związku z tym, że z jednej strony sąd jest związany zamkniętym katalogiem powyższych przesłanek, a drugiej strony, że brak uzasadniania wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r. FZ 65/04), na podstawie art. 61 §3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.