Uzasadnienie
W skardze nadanej w dniu 4 lipca 2018 r. przesyłką poleconą za pośrednictwem Poczty Polskiej B. L. – określając, że jest "mamą K. K." -zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu, o "anulowanie sprawy" (której numer wskazała). Z treści pisma wynikało, że jej syn K. K. otrzymał mandat karny, jednak jest on osobą chorą, niezdającą sobie sprawy z charakteru dokonywanych czynności, m.in. z nakładanych grzywien czy mandatów, zaciąga też kredyty w bankach. Wniosła sprawę o ubezwłasnowolnienie syna, który "ma kuratora sądowego". Jest w znacznej części przez nią utrzymywany. Ona sama posiada tylko rentę w kwocie ok. 1.200 zł. Do wniosku dołączyła kopię wniosku złożonego w dniu 20 czerwca 2018 r. do Sądu Okręgowego w [...] o ubezwłasnowolnienie syna K. K. oraz kopię ostatecznego wezwania do zapłaty przez niego kwoty ok. 300 zł z tytułu zaciągniętej przez syna pożyczki ratalnej.
Skarga, jak to wynika ze wskazanego numeru sprawy i z odpowiedzi na skargę, dotyczy decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 15 czerwca 2018 r., którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 9 kwietnia 2018 r. odmawiającą K. K. umorzenia należności z tytułu grzywny w kwocie 100 zł nałożonej w drodze mandatu karnego.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
W związku z wynikającym z treści skargi działaniem B. L. (matki zobowiązanego) w imieniu syna, który był adresatem kwestionowanej w skardze decyzji, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 8 sierpnia 2018 r. wezwano B. L. do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Na wypadek niewykonania tego obowiązku w wyznaczonym terminie zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1302) – dalej: "P.p.s.a.". Równocześnie wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a to zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy.
Wezwanie powyższe doręczono B. L. w dniu 17 sierpnia 2018 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania.
Z ustaleń pracownika sekretariatu tut. Sądu z dnia 7 września 2018 r. w oddziale budżetowo-finansowym WSA w Opolu wynika, że wpis od skargi w kwocie 200 zł nie został do tego dnia uiszczony, a z akt sprawy wynika, że B. L. nie nadesłała również pełnomocnictwa do działania w imieniu syna K. K., będącego adresatem zaskarżonej do tut. Sądu decyzji o odmowie umorzenia grzywny z tytułu mandatu karnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić, gdyż nie zostały uzupełnione braki formalne dwojakiego rodzaju.
Po pierwsze, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci dołączenia do niej pełnomocnictwa do działania w imieniu syna K. K. (strony postępowania sądowego), które zawierało pouczenie o sposobie i terminie uzupełnienia tego braku jak też wskazywało rygor w postaci odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a) w przypadku nieuzupełnienia tego braku we wskazanym 7-dniowym terminie, pełnomocnictwo upoważniające B. L. (matkę) do działania w imieniu syna K. K. nie zostało do akt sprawy przedłożone. Już tylko z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu, a to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podkreślić należy, że Sąd nie działa tu według swego uznania, lecz jest zobowiązany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który to przepis stanowi, ze Sąd odrzuca skargę, jeżeli jego braków strona nie uzupełniła w terminie. Przede wszystkim należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa.
Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi, ustawodawca jednoznacznie w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęty został pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, że gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia tego braku formalnego skargi na podstawie art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. należy skierować do wnoszącego skargę pełnomocnika (tak: postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GSK 1001/06, LEX nr 323471). Zatem wezwanie do usunięcia braku formalnego zostało prawidłowo skierowane do B. L., która w imieniu syna K. K. wniosła skargę, jednak w wyznaczonym terminie nie złożyła pełnomocnictwa do działania w niniejszej sprawie w imieniu syna. Dodać należy, że zgodnie z art. 33 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być m.in. wstępni (czyli rodzice, dziadkowie), jednak dla wykazania swojego umocowania do działania w imieniu strony muszą złożyć dokument pełnomocnictwa.
Po drugie, mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, również w wyznaczonym 7-dniowym terminie – o czym osobę będąca pełnomocnikiem, aczkolwiek nieprzedstawiającą dokumentu pełnomocnictwa – prawidłowo poinformowano, jak też o sposobie uiszczenia wpisu lub złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy – wpis od skargi nie został uiszczony.
Stanowi to kolejną przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi, albowiem zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a jeśli pismem tym jest skarga – podlega ona odrzuceniu przez Sąd. Również w tym przypadku Sąd obowiązany jest skargę odrzucić, nie tu możliwości swobodnego wyboru.
Skoro w sprawie wystąpiły przeszkody tego rodzaju, że wskutek nieuzupełnienia braku formalnego nie można jej nadać dalszego biegu a ponadto skarga nie została opłacona – należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a.