Uzasadnienie
Skarżący L. B. zwrócił się do Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej na potrzeby działalności gospodarczej. Związku z przedstawionym stanem faktycznym podatnik zadał pytanie, czy do przychodu uzyskanego ze sprzedaży zakupionej przez niego w 2002r. nieruchomości wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu będą miały zastosowanie zasady określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jego zadaniem tak, albowiem zakupiona nieruchomość nie stanowiła majątku firmy skarżącego, nie ujęto jej nigdy w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem, nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo, że nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej.
Organ uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, albowiem w świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym m.in. art. 10 ust. 1 i 2 pkt 3, art. 14 ust. 1, 2 i 3, przychód ze sprzedaży opisanych we wniosku nieruchomości, stanowi zdaniem organu, przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 wskazanej ustawy podatkowej i nie może być zaliczony do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 3 pkt 8 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, j.t.) – dalej jako: [p.p.s.a.] sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że zagadnienie to zostało objęte wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 1 sierpnia 2013 r., RPO-676612-V/11/JG (II FPS 8/13) o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów tego Sądu uchwały wyjaśniającej: "Czy przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy."
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego uzasadniają względy celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08).
W ocenie tut. Sądu, podjęcie przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały rozstrzygającej zagadnienie przedstawione we wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich może mieć wpływ na wynik niniejszego postępowania.
Oceniając wpływ takiej uchwały na wynik postępowania Sąd wziął pod uwagę wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a. moc wiążącą uchwał NSA oraz uwzględnił pożądaną jednolitość orzecznictwa, służącą zarówno respektowaniu zasady równości wobec prawa, jak i gwarantującą bezpieczeństwo prawne wyrażające się w równym traktowaniu stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej, co oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ze względu na tożsamość zagadnień spornych objętych zaskarżoną interpretacją i zagadnień, które stały się przedmiotem ww. wniosku o podjęcie uchwały wyjaśniającej, występuje w niniejszej sprawie zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., która daje podstawę do zawieszenia postępowania sądowego przed tut. Sądem.