Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 kwietnia 2012 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 1 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 248 § 2 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - /dalej O.p./, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu - po rozpatrzeniu wniosku S.W. (dalej skarżący) o stwierdzenie nieważności własnej decyzji z dnia 25 lutego 2009 r. nr [...], uchylającej decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia 21.09.2010 r. w sprawie odmowy umorzenia I, II i IV raty podatku z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2008 - odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji. W decyzji zawarto pouczenie, że służy od niej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w terminie 14 dni od jej doręczenia.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożył, za pośrednictwem Kolegium, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jednocześnie ustawodawca w § 2 tego artykułu precyzuje, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, na mocy której organ odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia 25 lutego 2009 r. nr [...], mocą której uchylono decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r.
Jak stanowi art. 248 § 2 O.p. właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, tj. w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu. Decyzja taka stanowi wówczas decyzję wydaną w pierwszej instancji. Od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 220 § 1 O.p.). Z kolei w myśl art. 221 O.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, dyrektora izby skarbowej, dyrektora izby celnej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze, odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.
Stosownie do powyższych regulacji wskazać zatem należy, iż w rozpatrywanej sprawie Kolegium, działając w trybie nadzwyczajnym, rozstrzygało jako organ I instancji, a stronie przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania, o czym skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji.
Niewyczerpanie przez skarżącego - przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego - środka zaskarżenia w postępowaniu podatkowym, skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji