Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 października 2016 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu przyznał E. Ś. (dalej skarżąca), w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 kwietnia 2016 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2015 r., prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Powyższe orzeczenie stanowiło podstawę do zwrócenia się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] o wyznaczenie radcy prawnego, co też tut. Sąd uczynił pismem z 17 października 2016 r. W odpowiedzi Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała o wyznaczeniu skarżącej, jako pełnomocnika radcę prawnego G. K. Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2016 r. (wydanym w trybie uproszczonym) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę na wymienione na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.
W piśmie sporządzonym w dniu 30 stycznia 2017 r. radca prawny G. K. zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W piśmie sporządzonym również w dniu 30 stycznia 2017 r. zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015, poz. 1805) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę ustala się w wysokości co najmniej połowy opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4.
Na mocy § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, zawartego w rozdziale 4 rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynoszą 480 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym.
Z kolei stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 240 zł.
Zatem w świetle powyższego należne wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie w przedmiotowej sprawie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 240 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia radcy prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.