Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 20 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Op 292/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Skład
Sędzia WSA Gerard Czech przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia skargę odrzucić

Uzasadnienie

Pismem z dnia 31 sierpnia 2006 r. nadanym w dniu 5 września 2006 r. K. R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], Nr [...], którą utrzymana w mocy została decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia [...], Nr [...], odmawiająca stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 25.449,00 zł od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Audi A6. Powyższa decyzja stronie doręczona została – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia przesyłki - w dniu 10 września 2005 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wraz ze skargą skarżący wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi podnosząc, iż wcześniej brak było "realnych" przepisów umożliwiających ubieganie się o zwrot niesłusznie pobranego podatku akcyzowego. Powołał się ponadto na orzecznictwo sądowe stwierdzające niezgodność polskich przepisów dotyczących podatku akcyzowego z prawem wspólnotowym i stwierdził, że legalność poboru podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego jest przedmiotem rozpoznania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Postanowieniem z dnia 16 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazując, iż w sytuacji, gdy skarżący świadomie i z własnego wyboru zrezygnował z wniesienia środka zaskarżenia w przewidzianym przez prawo terminie, to nie sposób przyjąć, iż do uchybienia terminu procesowego doszło z przyczyn przez niego niezawinionych.

Powyższe postanowienie skarżącemu doręczono w dniu 30 października 2006 r., od którego nie wniósł on zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zgodnie z art. 53 § 1 tej ustawy, należy to uczynić w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W sprawie niniejszej bezspornym pozostać musi, iż obecnie zaskarżona decyzja stronie skutecznie doręczona została w dniu 10 września 2005 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia korespondencji, a o 30 – dniowym terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego strona została pouczona. Nie można zatem zakwestionować, że termin ten upłynął w dniu 10 października 2005 r. – był to poniedziałek, dzień roboczy. Skarga zaś wniesiona została dopiero w dniu 5 września 2006 r., o czym świadczy stempel datownika na kopercie, w którym skarga została przesłana do organu odwoławczego. Nie ulega więc wątpliwości, iż czynność ta dokonana została po upływie terminu do jej dokonania. Ponadto Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego i prawomocnym postanowieniem z dnia 16 października 2006 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe uregulowanie oraz ustalone w sprawie okoliczności faktyczne, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.