Uzasadnienie
Skarżąca, Spółka "A" Spółka z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów- Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 czerwca 2010 r. w ramach której uznano za nieprawidłowe stanowisko podatnika dotyczące interpretacji przepisów prawa podatkowego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego w rozliczeniu podatku VAT za okres, w którym wystawiono fakturę korygującą bez uzyskania potwierdzenia jej odbioru.
Minister Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, uznając stanowisko podatnika za nieprawidłowe zważył, iż w sytuacji, gdy w ustawowo określonym terminie do złożenia deklaracji VAT-7 za dany okres rozliczeniowy, strona nie uzyska potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta, to uniemożliwia to skarżącej dokonanie obniżenia obrotu oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktury korygującej. Organ interpretujący powołał się przy tym między innymi na treść art. 29 ust. 4a, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej: "ustawa o VAT". Zdaniem organu całkowity brak potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę, nie daje możliwości obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni bowiem istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług, opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym i samowolnym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy.
Z tą argumentacją organu nie zgodziła się skarżąca podnosząc w wywiedzionej do Sądu skardze między innymi zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego art. 29 ust 4 a w zw. z ust. 4 c ustawy VAT poprzez ich zastosowanie, mimo sprzeczności z zasadami wynikającymi z Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347/1), dalej: "Dyrektywa VAT". Wskazano także na naruszenia w zakresie przepisów postępowania podatkowego, poprzez nieuwzględnienie orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i orzecznictwa sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić.
Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), -powoływanej dalej jako: p.p.s.a - sąd może zawieść postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak Sąd ustalił z urzędu, w dniu 16 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I FSK 104/10 zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: "Czy w sytuacji, gdy art. 90 ust. 1 Dyrektywy 112 stanowi, że w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie, mieści się w pojęciu tych warunków i nie narusza zasady neutralności VAT oraz proporcjonalności warunek taki jak przewidziany w art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, uzależniający prawo do obniżenia podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, od posiadania przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę?“.
W ocenie Sądu, wystąpienie przez NSA z przytoczonym wyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej daje podstawę do zawieszenia postępowania, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Wprawdzie w przytoczonym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Sądu - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i toczącym się w związku z tym postępowaniem przed tym właśnie sądem, gdyż w istocie problem prawny występujący w obu tych sprawach jest tożsamy.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie postanowiono jak na wstępie.