Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 14 sierpnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2012 r. T. M. (dalej określany jako podatnik lub skarżący) działający przez pełnomocnika wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jak też, w razie uwzględnienia skargi, o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania.
Ponieważ od skargi nie został uiszczony należny wpis, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 września 2018 r. wezwano pełnomocnika do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 4.556,00 zł, obliczonego zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu, doręczonym w dniu 4 października 2018 r., określono termin oraz sposób uiszczenia należnego wpisu oraz zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie.
W piśmie złożonym w dniu 12 października 2018 r. i nadanym przesyłką poleconą w dniu 8 października 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w całości informując, że formularz wniosku PPF zostanie sporządzony i wysłany przez skarżącego w polskim urzędzie konsularnym, ponieważ skarżący przebywa poza granicami kraju.
Ponieważ wniosek ten nie został sporządzony na urzędowym formularzu, o jakim mowa w art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako P.p.s.a.), zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 12 października 2018 r. wezwano pełnomocnika do wypełnienia urzędowego formularza (druku PPF, dostępnego na stronie http://www.nsa.gov.pl) i doręczenia go Sądowi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia. Po doręczeniu odpisu tego zarządzenia pełnomocnikowi w dniu 24 października 2018 r. złożył on w dniu 26 października 2018 r. kolejny wniosek "o wydłużenie o kolejne 45 dni terminu do przedłożenia formularza w związku ze złożonym wnioskiem o przyznania prawa pomocy", a to z uwagi na przebywanie skarżącego poza granicami kraju, na dowód czego załączył kserokopię (nie poświadczoną przez siebie) wizy zezwalającej na pobyt w [...] na okres do 24 sierpnia 2025 r.
Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2018 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: 1) odrzucił wniosek z dnia 26 października 2018 r. o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz 2) pozostawił bez rozpoznania wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zawarty w piśmie pełnomocnika z dnia 8 października 2018 r.
Jako przyczynę rozstrzygnięcia pierwszego referendarz wskazał na brak w P.p.s.a. regulacji prawnych, które pozwalałyby na wyznaczenie nowego terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy takim brakiem formalnym jest niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu. Skoro – a wynika to z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - termin ten jest terminem ustawowym, to nie może być skracany ani przedłużany, gdyż jest to możliwe wyłącznie w przypadku terminów procesowych, a nie ustawowych. Taki charakter terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika z treści art. 49 § 1 w związku z art. 252 § 2 P.p.s.a.
Z kolei z uwagi na nieuzupełnienie przez pełnomocnika w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 31 października 2018 r., braku formalnego wniosku, poprzez niezłożenie tego wniosku na urzędowym formularzu, zachodziła konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania, a to na podstawie art. 257 P.p.s.a.
Wskazane zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 listopada 2018 r.
Po jego uprawomocnieniu się, kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2018 r., doręczonym w dniu 19 grudnia 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 września 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4.556,00 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując sposób uiszczenia należnego wpisu.
Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż, jak wynika z ustaleń poczynionych w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu, skarżący wpisu nie uiścił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, po uprawomocnieniu się zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2018 r. o odrzuceniu wniosku o przedłużenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu oraz o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych pełnomocnik został wezwany, zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 12 grudnia 2018 r., do wykonania, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, prawomocnego już zarządzenia z dnia 24 września 2018 r., którego przedmiotem było wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 4.556,00 zł. Zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym siedmiodniodniowym terminie, określając też sposób i tryb zapłaty należnego wpisu od skargi.
Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 19 grudnia 2018 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Zatem wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 26 grudnia 2018 r. (środa). Ponieważ był to dzień ustawowo wolny od pracy (drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia), termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu następnym, tj. 27 grudnia 2018 r.
Dodać należy, że fakt zamieszkiwania skarżącego za granicą nie miał dla toku podejmowanych czynności znaczenia, albowiem w myśl art. 220 § 2 P.p.s.a. jedynie w przypadku, gdy pismo do sądu wnosi strona zamieszkała za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, termin do uiszczenia opłaty nie może być krótszy niż 2 miesiące. W tym jednak przypadku strona była reprezentowana przez pełnomocnika,
Skoro skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnego wpisu nie uiścił, podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.