Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. P. (dalej jako skarżący) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 10 sierpnia 2022 r., nr 1601-IEW.720.14.2022 w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 11 października 2022 r., wydanym odpowiednio na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - zwanej dalej p.p.s.a., oraz art. 46 § 2 pkt 1 lit b p.p.s.a. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL. W wezwaniu do uiszczenia wpisu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Z kolei w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi zawarto pouczenie o skutkach niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Ww. pisma zostały doręczone skarżącemu 18 października 2022 r.
W piśmie z 21 października 2022 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, skarżący podał numer PESEL oraz zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go z obowiązku uiszczenia wpisu.
Zarządzeniem z 23 listopada 2022 r., sygn. akt I SPP/Op 129/22, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie przez skarżącego, mimo uprzedniego prawidłowego wezwania, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (art. 257 p.p.s.a.)
Powyższe zarządzenie nie zostało zaskarżone sprzeciwem.
Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 29 grudnia 2022 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 22 akt sądowych) wynika, że korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu 9 stycznia 2023 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 16 stycznia 2023 r.
Jak wynika z informacji oddziału finansowo-budżetowego tut. Sądu wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - zwanej dalej p.p.s.a.,
Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi i pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Zawarte w aktach dowody, bezsprzecznie wskazują, że doręczenie przesyłki zawierającej powyższe wezwanie nastąpiło skutecznie 9 stycznia 2023 r. do rąk skarżącego, a tym samym należny wpis od skargi należało uiścić w nieprzekraczalnym terminie dni 7 od doręczenia tego wezwania, tj. do dnia 16 stycznia 2023 r.
Skoro zatem w niniejszej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony, Sąd stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia