Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Op 340/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie: [P.p.s.a], oddalił skargę E. Ś. i S. Ś. (dalej też: skarżący) wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 15 stycznia 2016 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2010 r.
W dniu 15 lutego 2018 r. S. Ś. (dalej też: skarżący, strona), wniósł o doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. Następnie w piśmie z dnia 24 lutego 2018 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2018 r.) skarżący zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie ogłoszonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 lutego 2018 r. albowiem, zdaniem strony Sąd nie orzekł o całości skargi. W tym względzie skarżący powtórzył szereg zarzutów wymienionych wcześniej w skardze odnoszących się m.in. do braku rozpoznania przez Sąd kwestii sposobu użytkowania oraz charakteru przysługującego stronom prawa własności, w stosunku do poszczególnych gruntów i budynków, objętych podatkiem od nieruchomości, a także przedawnienia prawa do wydania decyzji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W rozpoznawanej sprawie badanie wniosku należy rozpocząć od stwierdzenia, że pomimo zachowania terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, nie ma podstaw do jego uwzględnienia.
Z treści przytoczonego przepisu wynika, że przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez Sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Możliwość uzupełnienia orzeczenia sądu dotyczy zatem uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach. Z sytuacją kiedy sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie może być również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien zamieścić z urzędu.
Instytucja uzupełnienia wyroku może więc dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku. Jak wskazano powyżej, strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
W niniejszej sprawie tego rodzaju przypadek nie zachodzi, albowiem wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w dniu 14 lutego 2018 r. rozstrzygnął o całości skargi, orzekając o jej oddaleniu. W sprawie Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi.
Natomiast jak wynika z uzasadnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, skarżący nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia Sądu, a to z uwagi na nieuwzględnienie przez Sąd w wyroku wskazanych przez stronę błędów i wad popełnionych przez organy podatkowe, a polegających między innymi na pominięciu stanu prawnego i faktycznego w sposobie wykorzystania gruntów i budynków, objętych opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości.
Taka sytuacja, mając powyższe rozważania na względzie, nie wyczerpuje jednak dyspozycji art. 157 § 1 P.p.s.a. Tym samym zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Zauważyć należy, że strona, która nie zgadza się z wyrokiem Sądu, w szczególności z uwagi na to, że Sąd nie odniósł się do wszystkich zarzutów skargi, może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Takie prawo przysługuje również stronie od wydanego w dniu 14 lutego 2018 r. wyroku.
Ponadto Sąd zauważa, że we wniosku z dnia 24 lutego 2018 r. o uzupełnienie wyroku Sądu skarżący wystąpił także o uzupełnienie uzasadnienia wyroku WSA w Opolu z dnia 14 lutego 2018 r., tj. o wyszczególnione w punktach kwestie stanowiące powtórzenie żądań skargi. Jeżeli żądanie uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku to nie może dotyczyć jego uzasadnienia.
Uzupełnienie wyroku lub uzasadnienia wyroku poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii stanowi w istocie działanie zmierzające nie do uzupełnienia, lecz do zmiany rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę wywodów i stanowisk procesowych.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.