Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2011 r. A.L. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.
Po wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu, złożył on wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2011 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
W konsekwencji zarządzeniem 16 grudnia 2011 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /dalej zwane p.p.s.a./, ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało wysłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 22 grudnia 2011 r. awizowana a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru). Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 30 grudnia 2011 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uiszczono również należnego od skargi wpisu w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany przez niego adres do korespondencji (w dniach 22 i 30 grudnia 2011 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi.
Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 5 stycznia 2012 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 5 stycznia 2012 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi upłynął w dniu 12 stycznia 2012 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.