Uzasadnienie
Skarżący P. T. działając poprzez ustawionego w sprawie pełnomocnika radcę prawnego A. P. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 7 czerwca 2011r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności spadkobiercy za zobowiązania spadkodawcy w podatku akcyzowym.
Od wniesionej skargi skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
W związku z powyższym zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 26 sierpnia 2011r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu, a także tryb i sposób jego opłacenia. Ponadto pismem z dnia 29 sierpnia 2011r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi. Pisma te zostały doręczone adresatowi w dniu 10 września 2011r.
W odpowiedzi na powyższe wezwania, pismem z dnia 12 września 2011r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik uzupełnił braki formalne złożonej skargi oraz złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia skarżącego od całkowitych kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 16 września 2011r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w zakreślonym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego podpisanie oraz uzasadnienie ze wskazaniem danych o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego. Powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 września 2011r.
W związku z tym, iż działający w imieniu skarżącego pełnomocnik nie zastosował się do powyższego wezwania, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 października 2011r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 24 listopada 2011r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 5 grudnia 2011r. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 12 grudnia 2011r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.].
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie braku skutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienia postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 grudnia 2011r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie.
Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.