Uzasadnienie
Skargą wniesioną do tut. Sądu "A" Spółka z o.o. w O. (dalej zwana skarżącą, stroną) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 listopada 2013 r., wydaną w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej za październik 2010 r. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, z uwagi na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - /dalej p.p.s.a./.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2014 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 108 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych dowodu zapłaty (k.
- 49) – skarżąca w dniu 11 marca 2014 r. przelała na rachunek tut. Sądu kwotę 100 zł (zarejestrowaną pod nr WB 0200049/0029/2014), podając w tytule przelewu "wpis sądowy od skargi sygn. akt I SA/Op 35/14".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Natomiast zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wskazać przy tym należy, iż wysokość należnej opłaty od poszczególnych pism procesowych, zgodnie z odsyłającym brzmieniem art. 233 p.p.s.a., jest ustalana na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Podkreślenia wymaga również to, że pod pojęciem "należnej opłaty", o której mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć pełną opłatę od pisma procesowego.
W niniejszej sprawie - z uwagi na wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (2.682 zł) - skarżąca zobowiązana była, w myśl postanowień § 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, do uiszczenia wpisu sądowego, wynoszącego 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli kwoty 108 zł, którą to wysokość jednoznacznie określono w wezwaniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 lutego 2014 r. Uiszczona zatem przez skarżącą kwota 100 złotych nie czyni zadość temu wezwaniu.
W związku z powyższym pismo procesowe, od którego wpis nie został uiszczony w całości, należało potraktować jak pismo nieopłacone w ogóle i odrzucić skargę (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r. o sygn. akt II GSK 220/08 – dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl.).
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.