Uzasadnienie
W dniu 7 września 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wpłynęło pismo S.T., w którym zawarł skargę na decyzję tegoż organu z dnia 30 stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2010 r.
W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu postanowieniem z 10 września 2012 r. (sygn. akt I SO/Op 8/12) przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla skarżącego adwokata, co też Sąd uczynił pismem z 11 września 2012 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismem z 20 września 2012 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącego S.T.– adwokata W.K.
W rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w dniu 23 listopada 2012 r. uczestniczył osobiście adwokat W.K. Po zakończeniu rozprawy zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję. W wyroku tym orzeczono również o przyznaniu pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę brutto 73,80 zł (w tym podatek VAT 13,80 zł).
W piśmie z 31 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego adw. W.K. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z kolei w pismach również z 31.01.2013 r. zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii, oświadczenie o niedokonaniu na jego rzecz opłat w tym względzie oraz informację o przekazaniu skarżącemu przedmiotowej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270) referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 6 (rozdział 3 rozporządzenia) stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł (wartość przedmiotu niniejszej opiewa na kwotę 491 zł) wynoszą 60 zł.
Z kolei stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stąd też należne wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł, jako minimalna stawka ustanowiona za sporządzenie tego rodzaju czynności.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Jednocześnie mając na względzie rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy przy sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej uznano, że przyznanie wyższego wynagrodzenia byłoby nieuzasadnione.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.