Uzasadnienie
Skargą z dnia 19 listopada 2018 r. I. B. (dalej jako: skarżąca, strona) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 30 sierpnia 2018 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatów karnych w kwotach: 50 zł (mandat karny seria [...] nr [...] z dnia 13 stycznia 2018 r.) i 100 zł (mandat karny seria [...] nr [...] z dnia 13 stycznia 2018 r.).
W piśmie z dnia 14 grudnia 2018 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca oświadczyła, że wnosi o umorzenie sprawy w związku z uiszczeniem kar grzywny w wysokości odpowiednio: 50 zł i 100 zł wynikających z ww. mandatów karnych. Do pisma strona załączyła kserokopie ww. mandatów karnych oraz potwierdzeń przelewów dokumentujących uiszczenie ww. grzywien.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli:
- 1. skarżący skutecznie cofnął skargę,
- 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Analiza akt sprawy oraz pisma strony z dnia 14 grudnia 2018 r. prowadzi do wniosku, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Zaskarżoną decyzją odmówiono skarżącej umorzenia należności z tytułu grzywien nałożonych w drodze mandatów karnych w kwotach: 50 zł (mandat karny seria [...] nr [...] z dnia 13 stycznia 2018 r.) i 100 zł (mandat karny seria [...] nr [...] z dnia 13 stycznia 2018 r.). Po wniesieniu skargi strona uiściła dobrowolnie ww. należności i wyraziła wolę rezygnacji z kontroli sądowej w przedmiocie zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.