Uzasadnienie
A. Ł. (zwana dalej także skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Opolskiego (zwanej dalej także organem) z dnia 18 grudnia 2023 r. Decyzją tą, utrzymano w mocy decyzję Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Opolskiego z dnia 20 czerwca 2023 r., nr 16/BDSS/D/2023 o odmowie przyznania skarżącej stypendium Rektora w roku akademickim 2022/2023.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało uchylone w całości decyzją Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Opolskiego z dnia 25 marca 2024 r., wydanej na skutek uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) - dalej: "P.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z kolei stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi A. Ł., kwestionującej prawidłowość decyzji w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej stypendium Rektora, stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionej skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.
Podkreślenia przy tym wymaga, że podjęta przez Odwoławczą Komisję Stypendialną Uniwersytetu Opolskiego w trybie autokontroli decyzja z dnia 25 marca 2024 r. została wydana z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie, a ponadto stała się prawomocna. Jak wynika bowiem z informacji przekazanej przez organ w piśmie z dnia 24 kwietnia 2024 r. – nie została w ustawowym terminie zaskarżona do sądu administracyjnego. Brak jest również w Repertorium sądowym adnotacji, co do ewentualnie złożonej skargi do Sądu na wydaną decyzję autokontrolą.
Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli pomimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia.
Z podanych względów, Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Wskazać przy tym należy, że uwzględnienie skargi w rozumieniu art. 54 § 3 P.p.s.a., ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Stosownie bowiem do art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a zatem w przypadku uwzględnienia skargi. Rozstrzygnięcie to nie jest w żaden sposób uzależnione od uznaniowości Sądu, a jedynie od samego faktu uwzględnienia skargi.
Z podanych względów na zasądzone w niniejszej sprawie koszty złożył się wpis od skargi w wysokości 200 zł, co Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia. O wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu orzeknie natomiast referendarz sądowy odrębnym orzeczeniem, wydanym na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a.