Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w O. stwierdził, że odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z [...], zostało wniesione z uchybieniem terminu i w związku z tym pozostawiono je bez rozpatrzenia.
W skardze na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu strona wniosła jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia.
Wprawdzie w skardze strona wskazuje, że zaskarża decyzję i wnosi o wstrzymanie decyzji, to jednak ze względu na podany numer i datę rozstrzygnięcia uznać należy, że w rzeczywistości skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w O. Składając wniosek o wstrzymanie wykonania strona nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów uzasadniających ten wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, sąd może na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przytoczony przepis zawiera generalną regulację dotyczącą ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowo - administracyjnego. Ta ochrona uzależniona jest jednak od istnienia, w konkretnej sprawie, przesłanek wymienionych w tym przepisie, to jest trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa znacznej szkody. Ponadto wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne.(por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2006, str. 186).
W niniejszej sprawie mamy także do czynienia z aktem - postanowieniem, które nie nadaje się do wykonania, albowiem nie nakłada na stronę żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia