Uzasadnienie
Skarżący S. J. na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości, które na obecnym etapie postępowania, tj. na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zobowiązany jest - zgodnie z postanowieniami § 2, ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, 2193) – uiścić w kwocie 500 zł. Na dalsze koszty jakie mogą zaistnieć w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych(Dz.
U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł. oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż uwagi na uzyskiwanie niskich dochodów oraz fakt pozostawania jego małżonki bez pracy nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego.
W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, iż wraz z nim w gospodarstwie domowym pozostaje małżonka, oboje (poza domem mieszkalnym o powierzchni 130 m²) nie posiadają żadnego majątku oraz że obecnie uzyskuje dochody ze stosunku pracy w wysokości 900 zł.
W wykonaniu wezwania Sądu z dnia 21 grudnia 2007 r., opartego na podstawie art. 255 ustawy, skarżący złożył dodatkowe oświadczenie, w którym wyjaśnił, iż wydatki jakie ponosi w związku z utrzymaniem domu mieszkalnego i z opłatą usług telekomunikacyjnych stanowią łącznie kwotę około 450 zł, zaś kwoty 150 i 100 zł dotyczą kosztów związanych z zakupem lekarstw oraz dojazdem do pracy. Ponadto wskazał, że dochody gospodarstwa domowego prowadzonego przez niego i małżonkę uzupełniane są pożyczkami zaciąganymi od sąsiada. Wyjaśnił też, iż małżonka w ramach pomocy udzielanej osobom bezrobotnym przez urząd pracy odbywa obecnie szkolenie.
Z kolei odniesieniu do wezwania dotyczącego nadesłania wyciągów z rachunków i kont bankowych skarżący podał, iż takowych on oraz małżonka nie posiadają. Jednocześnie skarżący przedłożył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w O. z dnia 2 stycznia 2008 r. oraz wydruk z listy płac dokumentujący dochody skarżącego ze stosunku pracy w wysokości 933,72 zł (netto).
Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.
Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy).
Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych.
Biorąc pod uwagę informację podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak też dodatkowym oświadczeniu złożonym w wykonaniu dyspozycji art. 255 ustawy, a nadto wynikające z przedłożonych dokumentów, należało stwierdzić, iż w sytuacji skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie z zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Nie sposób bowiem uznać, by skarżący w którego gospodarstwie domowym pozostają dwie osoby był w stanie ponieść wskazane koszty postępowania sądowego przy dochodach z pracy rzędu 933 zł i kosztach koniecznego utrzymania (bez zakupu żywności) w wysokości 700 zł.
Skarżący jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku nie posiada także żadnego majątku mogącego potencjalnie przynosić pożytki.
Zatem w sytuacji gdy skarżący nie posiada zarówno majątku, zasobów finansowych jak też nie osiąga aktualnie dochodów ponad te które pozwalają jedynie na zaspokojenie (i to nie w pełni) podstawowych potrzeb egzystencji skarżącego przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie jest uzasadnione.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.