Uzasadnienie
Skarżący A. B. pismem z 27 grudnia 2022 r. wniósł do tut. Sądu skargę na czynność Zarządu Województwa Opolskiego z 14 listopada 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji pn. "Rozpoczęcie działalności świadczenia usług transportu lądowego oraz wynajmu rowerów elektrycznych i hulajnóg przez właściciela A. B."
Zarządzeniem z 27 grudnia 2022 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - /dalej zwane ppsa/, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi zostało wysłane, za pośrednictwem poczty, na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została 2 stycznia 2023 r. awizowana a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono na drzwiach adresata (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru). Przesyłkę powtórnie awizowano 10 stycznia 2023 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uiszczono również należnego od skargi wpisu w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 ppsa Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpatrywanej sprawie skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 2 i 10 stycznia 2023 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi.
Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło 16 stycznia 2023 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło 16 stycznia 2023 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął 23 stycznia 2023 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 ppsa powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.