Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu G. K. (dalej jako skarżący) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.
Powyższe orzeczenia stanowiły podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla skarżącego adwokata, co też tut. Sąd uczynił pismem z 18 lutego 2016 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismem sporządzonym w dniu 25 lutego 2016 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – adwokata D. S. Pismem z dnia 31 marca 2016 r. adw. D. S. zwrócił się z prośbą o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając zarazem, że na jego rzecz nie dokonano w tym względzie żadnych opłat. Po zakończeniu rozprawy, w której uczestniczył osobiście pełnomocnik z urzędu, zapadł wyrok oddalający skargę.
Z kolei w piśmie sporządzonym w dniu 8 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu również za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając jednocześnie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz potwierdzenie odbioru przesyłki poleconej zawierającej wskazaną opinię.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2015, poz. 1801) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę ustala się w wysokości co najmniej połowy opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4.
Na mocy § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia opłatę maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 8. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości 3.121 zł (na taką kwotę opiewa również wartość przedmiotu zaskarżenia). Stosownie do postanowień przepisu § 8 rozporządzenia (rozdział 2 rozporządzenia) przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 3.121 zł zł (t.j. przy wartości powyżej 1.500 zł do 5.000 zł) opłata maksymalna wynosi 1.200 zł.
Zatem zgodnie z przepisami § 4 ust. 1 oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia należne wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu za udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w przedmiotowej sprawie należało ustalić w kwocie 600 zł.
Z kolei w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, rozporządzenia postanowiono, iż za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1.
Zatem kierując się dyspozycją powołanych wyżej przepisów wynagrodzenie pełnomocnika adw. D. S. za udział w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r., należało ustalić w wysokości wynosi 900 zł (tj.600+300).
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.