Uzasadnienie
Skarżący W. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" przesyłką poleconą nadaną w dniu 13 maja 2010 r. (data wpływu: 18 maja 2010 r.) wniósł do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu pismo zatytułowane jako "odwołanie" z zaznaczeniem, iż dotyczy ono decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu o numerze [...]. Z treści tego pisma wynikało, iż strona wnosi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 stycznia 2010 r., którą to decyzją (zdaniem strony) utrzymano w mocy decyzję organu I instancji określającą w podatku od towarów i usług zobowiązanie za sierpień, wrzesień, listopad i grudzień 2005 r., natomiast za lipiec i za październik określono to zobowiązanie w innej wysokości.
Urząd Kontroli Skarbowej w Opolu pismem z dnia 21 maja 2010 r., powołując się na art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej jako: [O.p.], przekazał powyższe pismo Dyrektorowi Izby Skarbowej w Opolu jako dotyczące skargi na decyzję tegoż Dyrektora o podanym w piśmie strony numerze.
Pismem z dnia 25 maja 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wezwał skarżącego, na podstawie art. 155 O.p. do wyjaśnienia, czy wskazane pismo strony z dnia 8 maja 2010 r. (nadane w placówce pocztowej dnia 13 maja 2010 r.) stanowi skargę na decyzję ostateczną Dyrektora Izby o podanym wyżej numerze, jednak wydaną dnia 7 kwietnia 2010 r., a nie – jak błędnie strona podała – z dnia 14 stycznia 2010 r.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia 28 maja 2010 r. wyjaśnił, iż jego pismo datowane na dzień 8 maja 2010 r. zatytułowane jako "odwołanie" jest w istocie skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Po uzupełnieniu (wskutek skierowanego do strony wezwania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu) tego pisma oraz wniesionego na nowo pisma z oznaczeniem jako adresata Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, choć nadal zatytułowanego jako odwołanie, o brakujący podpis strony, Dyrektor Izby przekazał w dniu 18 czerwca 2010 r. złożoną skargę wraz z odpowiedzią na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że mimo prawidłowego pouczenia o sposobie i trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, strona odwołując się od jego decyzji z dnia 7 kwietnia 2010 r. skierowała ją do organu I instancji, w tym przypadku do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu, błędnie powołała datę decyzji, a wnoszone pismo nazwała odwołaniem. Jak ustalono, decyzja organu odwoławczego została jej doręczona w dniu 13 kwietnia 2010 r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 maja 2010 r. i strona w tym dniu nadała w urzędzie pocztowym pismo, które okazało się być skargą, Jednakże zostało ono skierowane do niewłaściwego organu (Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej w Opolu), a przekazanie tego pisma strony (skargi) do Dyrektora Izby nastąpiło w dniu 21 maja 2010 r., a zatem już po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Zdaniem organu, skoro strona wbrew prawidłowemu pouczeniu skierowała skargę do niewłaściwego organu, to mając na uwadze ugruntowane stanowisko orzecznictwa i doktryny za datę wniesienia skargi należy przyjąć dzień przekazania jej do organu właściwego, t.j. dzień 21 maja 2010 r. Wniesienie skargi w tym dniu nastąpiło jednak już z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W konsekwencji skarga, jako wniesiona 8 dni po upływie terminu, powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.
Z przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych wynika, że skarżący wniósł skargę (pismo zatytułowane jako "Odwołanie") w trzydziestodniowym terminie wymaganym przez przepis art. 53 § 1 p.p.s.a., gdyż nadał ją w urzędzie pocztowym w dniu 13 maja 2010 r., a doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 13 kwietnia 2010 r. Jednakże, mimo prawidłowego pouczenia, skierował ją do niewłaściwego organu (Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu jako organu I instancji), a ten przekazał ją Dyrektorowi Izby Skarbowej w Opolu jako organowi właściwemu (czyli temu, za pośrednictwem którego skarga w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. winna być wniesiona) w dniu 21 maja 2010 r. Zatem skargę co do zasady wniesiono w terminie, jednakże uczyniono to z naruszeniem art. 54 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W sytuacji takiej jak wyżej opisana, a zatem gdy skarga zostaje wniesiona z zachowaniem terminu, lecz do organu niewłaściwego, za dzień jej wniesienia uznaje się dzień, w którym organ niewłaściwy, do którego pismo zostało wniesione, przekaże je organowi właściwemu. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub za pośrednictwem organu administracji innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. W takiej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ administracji publicznej pod adresem właściwego organu. Jeżeli jednak organ lub sąd nie dopełnili obowiązku niezwłocznego przekazania skargi właściwemu organowi administracji publicznej, może to być jedną z przesłanek do ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia skargi (por. T. Woś [w]: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005 str. 248 i powołane tam orzecznictwo), o ile wniosek taki byłby złożony.
Ponieważ nie ulega w sprawie wątpliwości, że pismo nazwane "odwołaniem", które ostatecznie sprecyzowano jako skargę do tut. Sądu na decyzję organu odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2010 r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu przekazał właściwemu organowi w dniu 21 maja 2010 r., i dzień ten należy przyjąć jako datę wniesienia skargi, oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 tej ustawy podlega ona odrzuceniu.