Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Z. P. (dalej skarżący, strona) na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 30 listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2007 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego – doradcy podatkowemu J. D. w dniu 1 czerwca 2016 r., wobec czego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 1 lipca 2016 r.
W dniu 12 lipca 2016 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nadane 7 lipca 2016 r., przekazujące skargę kasacyjną skarżącego, mylnie wniesioną do tego sądu. Z załączonej do tego pisma koperty, adresowanej do WSA we Wrocławiu, wynika, że nadanie skargi kasacyjnej w urzędzie pocztowym miało miejsce w dniu 1 lipca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
W myśl art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej [ppsa], od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy czym, możliwość rozpoznania skargi kasacyjnej uzależniona jest od spełnienia przewidzianych ustawą wymogów formalnych, wśród których znajduje się m. in. obowiązek zachowania ustawowego terminu do wniesienia tego środka odwoławczego, określony w art. 177 § 1 ppsa. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Jednocześnie, w myśl art. 178 cyt. ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak jednoznacznie wynika z treści powołanego powyżej art. 177 § 1 ppsa, skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch warunków, tj. po pierwsze dochowania 30 dniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, po wtóre złożenia skargi we właściwym sądzie, czyli tym, który wydał wyrok/postanowienie. Nie można zatem uznać, iż skarga kasacyjna została złożona z zachowaniem terminu, w sytuacji, kiedy wniesiona została do niewłaściwego miejscowo sądu, nawet gdy zachowany został termin do jej złożenia.
W sprawie niniejszej termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 1 lipca 2016 r. W tym dniu skarżący, działając poprzez swego pełnomocnika, nadał wprawdzie skargę kasacyjną, ale skierował ją do niewłaściwego sądu tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zatem badając terminowość skargi kasacyjnej tut. Sąd wziął pod uwagę datę przekazania jej według właściwości do WSA Opolu, tj. datę 7 lipca 2012 r. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie stanowiskiem, omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej do sądu niewłaściwego nie usprawiedliwia uchybienia terminowi określonemu w omawianym przepisie. Datą wniesienia skargi kasacyjnej jest w tym przypadku dzień, w którym skargę tę przekazano do właściwego sądu (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2013 r. II FSK 433/12; postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2006 r. II FSK 1718/06; postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2007 r. II FZ 111/07; postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2008 r. II FZ 196/08- wszystkie dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Reasumując, ponieważ przekazanie skargi kasacyjnej sądowi właściwemu -Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, nastąpiło już po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, tj. w dniu 7 lipca 2016 r., skarga ta - jako spóźniona - podlega odrzuceniu.
Z tych przyczyn faktycznych i prawnych, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji.