Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez S. P. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 6 sierpnia 2009 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 15 grudnia 2006 r. Nr [...], którą określono w podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2002 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 1.395 zł. Przedmiot sporu stanowi kwota 3.626 zł.
W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z 7 stycznia 2010 r. przyznał prawo pomocy w całości obejmujące zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie adwokata dla skarżącego, co też Sąd uczynił pismem z dnia 8 stycznia 2010 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącego – adwokata M. K.. W rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu uczestniczył osobiście adwokat M. K.. Po zakończeniu rozprawy zapadł wyrok oddalający skargę na powołaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. W wyroku tym orzeczono również o przyznaniu pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę brutto 732 zł (w tym podatek VAT 132 zł) oraz kwotę 17 zł tytułem zwrotu wydatku poniesionego na opłatę skarbową pełnomocnika.
W piśmie z 25 maja 2010 r. pełnomocnik skarżącego M. K. zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii. W piśmie tym również złożono oświadczenie, że nie dokonano na jego rzecz żadnych opłat w tym względzie.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zważono co następuje:
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej obliczonej na podstawie § 6 rozporządzenia. Stosownie do § 6 stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł - a taki przedział kwotowy dotyczy niniejszej sprawy - wynoszą 600 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.