Uzasadnienie
J. B. (dalej zwana skarżącą lub stroną) złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie skutków sprzedaży nieruchomości.
Przy piśmie z dnia 29 października 2014 r. Minister Finansów przesłał do Sądu interpretację indywidualną z dnia 28 października 2014 r. wydaną w wyniku uwzględnienia powyższej skargi, w której stanowisko skarżącej przedstawione we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji uznał za prawidłowe.
Na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej potwierdziła otrzymanie przez stronę zmienionej interpretacji z dnia 28 października 2014 r., wnosząc o umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie podlegało umorzeniu.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 tego przepisu (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W rozpoznawanej sprawie Minister Finansów interpretacją indywidualną z dnia 28 października 2014 r., działając m.in. w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, uznając stanowisko skarżącej w zaskarżonym zakresie za prawidłowe. W konsekwencji takiego działania uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, stało się bezprzedmiotowe.
Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącej kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącą wpis od skargi w wysokości 200,00 zł oraz kwota 240,00 zł z tytułu wynagrodzenia za czynności radców prawnych (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2013 r. poz. 490).