Uzasadnienie
Skarżący B. G., działając poprzez ustawionego w sprawie pełnomocnika adwokata J. P. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 września 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2009 r.
W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2012r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 571 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego tejże skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, stosownie do treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r. poz. 270 t.j.) – dalej jako: [p.p.s.a.] w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej jako: [rozporządzenie], a także tryb i sposób jego opłacenia.
Powyższe wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącego na adres podany w skardze w dniu 10 grudnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki.
W odpowiedzi na powyższe wezwania reprezentujący skarżącego pełnomocnik przesłał do WSA w Opolu oryginał pełnomocnictwa upoważniający do reprezentowania skarżącego wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej.
Jednocześnie, jak wynika z akt sprawy w wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 17 grudnia 2012 r. skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienia postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenie wpisu sądowego od skargi i uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego.
Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres pełnomocnika skarżącego podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 10 grudnia 2012r. Zatem zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał skarżącemu w dniu 17 grudnia 2012 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik skarżącego przesłał do WSA w Opolu pismo z dnia 17.12.2012 r., w którym załączył oryginał pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego. Nie uiścił natomiast żądanego wpisu.
Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do w/w wezwań skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie uiścił wymaganego wpisu, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.