Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. J. (dalej jako: skarżący, strona) zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 8 grudnia 2017 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego zażalenia na zawiadomienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosków w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej mandatem karnym.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2018 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – /dalej jako "ppsa"/, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
W terminie otwartym do wniesienia wpisu skarżący złożył zażalenie na w/w zarządzenie z 9 lutego 2018 r. i jednocześnie wniósł o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia opłat sądowych.
Rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu, zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pozostawił wniosek bez rozpoznania, stwierdzając, że nie został on złożony na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ppsa. Zarządzenie referendarza nie zostało zaskarżone przez skarżącego sprzeciwem, w związku z czym stało się ono prawomocne.
W wyniku natomiast rozpoznania zażalenia skarżącego na zarządzenie z 9 lutego 2018 r., wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 201/18, oddalił zażalenie.
W tym stanie rzeczy, w związku z uprawomocnieniem się w/w orzeczenia, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2018 r. zobowiązał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 września 2018 r., w związku z czym termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 20 września 2018 r.
Pismem nadanym w dniu 20 września 2018 r., skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2018 r. Ponadto, ponownie wniósł o zwolnienie go z obowiązku ponoszenia opłat sądowych.
Następnie postanowieniem z dnia 29 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie na zarządzenie z dnia 30 sierpnia 2018 r. i w pkt 2 postanowienia odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt 2 zaskarżonego postanowienia stwierdzając, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji było w tym zakresie przedwczesne i wskazał, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie doszło do merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż pierwszy wniosek skarżącego nie został złożony na urzędowym formularzu, a strona - pomimo wezwania - tego braku nie uzupełniła. Zatem drugi wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącego w dniu 20 września 2018 r. tj. w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu powinien być rozpoznany merytorycznie.
Rozpatrując kolejny złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu, zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2019 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pozostawił wniosek bez rozpoznania, stwierdzając, że nie został on złożony na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ppsa. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2019 r. i nie zostało ono zaskarżone sprzeciwem, w związku z czym stało się prawomocne.
W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pouczając, że nieuiszczenie we wskazanym terminie wpisu sądowego spowoduje, stosownie do art. 220 § 3 ppsa odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczone zostało za pośrednictwem Poczty Polskiej skarżącemu osobiście w dniu 10 października 2019 r. Wpis od skargi w wyznaczonym terminie nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ppsa.
Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast jeśli pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, wówczas podlegają one odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).
W niniejszej sprawie skarżący po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, nie uiścił wpisu od wniesionej skargi. Wezwanie o zapłatę wpisu, określające jego wysokość, termin i sposób zapłaty zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 10 października 2019 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upływał 17 października 2019 r.
Ze względu na bezskuteczny upływ tego terminu, skargę należało odrzucić, stosownie do art. 220 § 3 ppsa.