Uzasadnienie
W dniu 2 lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęło pismo J. G., w którym zawarł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 10 grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od środków.
W wyniku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 6 kwietnia 2011 r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie adwokata dla skarżącego, co też Sąd uczynił pismem z 7 kwietnia 2011 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z 12 kwietnia 2011 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącego – adwokat A. N. W rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu w dniu 31 maja 2011 r. uczestniczyła osobiście adwokat A. N., na której oświadczyła, że na jej rzecz nie dokonano żadnych opłat. Po zakończeniu rozprawy zapadł wyrok oddalający skargę na powołane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W wyroku tym orzeczono również o przyznaniu pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę brutto 295,20 zł (w tym podatek VAT 55,20 zł).
W piśmie z 21 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego adw. A. N. zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii. W piśmie tym również złożono oświadczenie o przekazaniu tej opinii skarżącemu J. G. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stąd też należne wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.