Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu A. L. reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wydane w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji ustalającej zobowiązanie z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 czerwca 2013r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej jako: [rozporządzenie], a także tryb i sposób jego opłacenia.
Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu skierowany został na adres pełnomocnika skarżącej podany w skardze.
Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 13 czerwca 2013 r. awizowana, a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru) ze wskazaniem miejsca jej pozostawienia w placówce pocztowej O. [...]. Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 20 czerwca 2013 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Tym samym w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. przesyłka została doręczona z upływem 14-dniowego terminu liczonego od daty pierwszego zawiadomienia. W zakreślonym 7- dniowym terminie liczonym od dnia 27 czerwca 2013 r., który upłynął z dniem 4 lipca 2013 r., nie uiszczono również należnego od skargi wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej jako [p.p.s.a.].
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpoznawanej sprawie reprezentujący skarżącą pełnomocnik, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 13 i 20 czerwca 2013 r.), nie odebrał wezwania do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi.
Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 27 czerwca 2013 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania (lub w inny sposób w tym przepisie wskazany) na okres siedmiu dni (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji, w myśl § 4 art. 73 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 27 czerwca 2013 r., wyznaczony skarżącej termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 4 lipca 2013 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu reprezentujący skarżącą pełnomocnik nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.