Uzasadnienie
Skarżący A. D. prowadzący przedsiębiorstwo "[...]" w O. (ul. [...] 73) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 20 sierpnia 2009r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2006r. W skardze jako adres dla doręczeń podał: Biuro Rachunkowe [...] ul. [....] [...], O. Sąd postanowieniem z dnia 12 listopada 2009r. skargę odrzucił uznając, że wywiedzenie jej nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone adresatowi za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 17.11.2009 r.
Wnioskiem z dnia 18 grudnia 2009r.(nadanym w placówce pocztowej w dniu 22.12.2009r. – data stempla pocztowego) skarżący zwrócił się z żądaniem przywrócenia mu terminu do wniesienia skargi wskazując w nim, iż nie ponosi odpowiedzialności za powstałe uchybienie terminu. Podniósł, że skarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi E. H., któremu nie udało się jednakże nawiązać kontaktu ze skarżącym. Sam też Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu nie poinformował skarżącego o ubiegającym mu terminie do wniesienia skargi, a o tym, że ostatecznie skarga okazała się spóźniona dowiedział się dopiero z treści postanowienia o jej odrzuceniu, które – jak podał – zostało mu przedstawione w dniu 17 grudnia 2009r. Skarżący był przekonany, że pełnomocnik jest uprawniony do reprezentacji we wszystkich instancjach, w tym przed WSA.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, przekazując wniosek do Sądu wniósł o jego nieuwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Warunki do przywrócenia terminu regulują przepisy art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151 poz. 1270 ze zm.)- dalej zwanej p.p.s.a. Aby jednak wniosek mógł zostać merytorycznie rozpoznany przez pryzmat przewidzianych w tych przepisach warunków nie może być spóźniony – vide art. 88 p.p.s.a. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 §1 p.p.s.a., a termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak zaś twierdzi sam skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dowiedział się z treści postanowienia Sądu z dnia 12 listopada 2009 r. wydanego w przedmiocie odrzucenia skargi.
Skoro zatem, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienie to zostało doręczone adresatowi w dniu 17.11.2009 r., ustawowy nieprzekraczalny siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upłynął z dniem 24 listopada 2009r. Tym samym wniesienie stosownego wniosku dopiero w dniu 22 grudnia 2009r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) nastąpiło również z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności procesowej.
Bowiem już z momentem doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi ustała przyczyna spóźnienia, natomiast z procesowego punktu widzenia jest rzeczą obojętną, czy adresat pisma zapoznał się z jego treścią w tej samej dacie. Istotne jest, aby miał możliwość zapoznania się z treścią pisma, prawidłowo doręczonego.
Z tych przyczyn na podstawie art. 88 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.