Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30 kwietnia 2014 r., w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości M. K. (dalej skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego rozpoznania przedmiotowej skargi.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy nie zajął stanowiska w sprawie tego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: [p.p.s.a]., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co wykazać powinien wnioskodawca.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego (dobrowolne lub w trybie egzekucji) prowadzi do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu; nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się i wymaga wykonania. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, będą to m.in. akty administracyje odmowne.
W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, niezależnie od przedłożonych przez skarżącego dowodów dokumentujących jego sytuację finansową, obowiązany jest uwzględnić także przesłankę negatywną, jaką jest brak przymiotu wykonalności zaskarżonego aktu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie nie będzie miała zastosowania instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nysie, którym uznano za nieuzasadnione zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, a więc akt ze swej istoty nie nadający się do wykonania. Zważyć należy, że rozstrzygnięcie to nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, a tym samym nie może stanowić podstawy do podejmowania przez organy podatkowe czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. Nie posiada ono przymiotu wykonalności, co w konsekwencji uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania.
Skoro na skarżącym nie ciążą żadne obowiązki wynikające z zaskarżonego postanowienia, podlegające wykonaniu w trybie przymusowym, to nie ma również zagrożenia wyrządzenia szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Końcowo zaznaczyć należy, że sądy administracyjne, w toku postępowania wywołanego skargą na postanowienia organów egzekucyjnych, nie mają możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.