Uzasadnienie
W skardze nadanej w dniu 18 stycznia 2017 r. przesyłką poleconą za pośrednictwem Poczty Polskiej D. S. (dalej określany jako podatnik lub skarżący) wniósł o uwzględnienie skargi i wydanie orzeczenia stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej określana jako "p.p.s.a.", jak też, w razie uwzględnienia skargi, o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania.
Ponieważ od skargi nie został uiszczony należny wpis, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lutego 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, obliczonego zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono termin oraz sposób uiszczenia należnego wpisu oraz zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie.
W złożonym w dniu 7 marca 2017 r. na druku PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata.
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 19 kwietnia 2017 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na nieprzedstawienie żądanych dowodów i wyjaśnień obrazujących jego sytuację majątkową, zakres ponoszonych wydatków i stan dochodów.
Po uprawomocnieniu się tego postanowienia zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2017 r., doręczonym w dniu 22 maja 2017 r. (k. 55 akt sądowych), wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 lutego 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wskazano sposób uiszczenia należnego wpisu.
Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 29 maja 2017 r., gdyż, jak wynika z ustaleń poczynionych w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu w dniu 12 czerwca 2017 r., skarżący wpisu nie uiścił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako "p.p.s.a.").
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 22 maja 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 29 maja 2017 r. (poniedziałek).
Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej (wpisu) nie uiścił, dlatego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.