Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą K. S. umorzenia zaległości podatkowych w kwocie 393,70 zł z tytułu podatku od nieruchomości.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że organ I instancji podejmując decyzję zbadał sytuację majątkową podatnika oraz jego najbliższej rodziny i rozważył szczegółowo argumenty wskazane przez stronę, w tym dotyczące majątku ruchomego i nieruchomego oraz osiąganych dochodów, a także związane z sytuacją zdrowotną i przebytą operacją. Dokonana analiza i kontrola legalności decyzji wydanej przez organ I instancji, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie dała podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż organ nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów i uznania administracyjnego.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W treści skargi K. S. wskazał, że zaskarżona decyzja jest dla niego niesprawiedliwa i krzywdząca, a organy wydając decyzję w jego sprawie powinny wziąć pod uwagę jego wiek, stan zdrowotny, przebyte choroby i urazy oraz dotychczasową ciężką pracę i trudności, które doprowadziły do zawieszenia działalności gospodarczej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasową argumentację.
W dniu 25 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło zawiadomienie podpisane przez skarżącego o spłacie zadłużenia oraz wycofaniu zajęcia komorniczego. Kolejnym pismem datowanym na dzień 31 maja 2005 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 3 czerwca 2005 r., K. S. poinformował, że rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosowanie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę.
Cofnięcie skargi wiąże Sąd, który jednakże uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie skarżący oświadczył, że rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy, co oznacza cofnięcie skargi i rezygnację z realizacji prawa do sądu.
Dokonując kontroli złożonego oświadczenia, zgodnie z powołanym na wstępie art. 60 cytowanej ustawy, Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie umorzono.