Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenie celne w części dotyczącej wartości celnej i określenia kwoty długu celnego, skarżący A. K. podnosząc zarzut nieuwzględniania przez organy celne przy ustalaniu wartości celnej korekty wartości pojazdu z tytułu ponadnormatywnego przebiegu pojazdu, wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 10 marca 2006 r. skarżący w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Celnej w Opolu, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) decyzji z dnia 9 lutego 2006 r nr [...] oświadczył o rezygnacji z dalszego postępowania sądowego oraz nie podtrzymywaniu wniesionej przez siebie skargi z dnia 17.01.2006 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia [...], nr [...].
Stosownie do treści art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd, o ile nie uzna on cofnięcia za niedopuszczalne, w sytuacji gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu nie występują okoliczności, które sprzeciwiałyby się skutecznemu cofnięciu skargi przez stronę i czyniło ją niedopuszczalną.
Konsekwencją zaś skutecznego cofnięcia skargi zgodnie z uregulowaniem art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest umorzenie postępowania.
Dodatkowo jedynie należy również zauważyć, iż w sprawie występuje również bezprzedmiotowość postępowania sądowego ze względu na skorzystanie przez organ odwoławczy z prawa do samokontroli zaskarżonej decyzji w trybie przewidzianym w 54 § 3 powołanej ustawy.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.