Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. P. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 15 września 2009 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz orzekającej o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, doręczonym w dniu 24 listopada 2009 r., Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżąca wpisu nie uiściła, lecz pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 grudnia 2009 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Natomiast postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. referendarz sądowy zwolnił Skarżącą od kosztów sądowych w całości.
Na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Skarżąca złożyła zażalenie domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutów Skarżącej i postanowieniem z dnia 9 lipca 2010 r. zażalenie oddalił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.)-/dalej p.p.s.a/ sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, jednakże wpisu tego nie uiściła w wyznaczonym, tygodniowym terminie, który upłynął z dniem 1 grudnia 2009 r. Należy podkreślić, że wezwanie sądu zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu wypełnienia obowiązku nałożonego na stronę oraz co do skutków jego niedochowania.
Ponieważ, mimo pouczenia, skarga nie została opłacona, sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Końcowo jedynie należy zauważyć, iż sytuacji tej nie zmienia przyznanie Skarżącej prawa pomocy, bowiem wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżąca złożyła już po terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu, a termin ten - z uwagi na nieuprawdopodobnienie przez Skarżącą okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu, nie podlegał przywróceniu.