Uzasadnienie
Skarżący A Spółka z o.o. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2013 r. w przedmiocie odroczenia zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za październik 2012 r. wraz z odsetkami.
W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lipca 2013 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej jako: [rozporządzenie], a także tryb i sposób jego opłacenia. Przedmiotowe wezwanie stronie doręczone zostało w dniu 19 lipca 2013 r.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie strona uiściła wpis w kwocie 100 zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od części kosztów sądowych w kwocie 400 zł, a nadto złożyła zażalenie, w którym wniosła o jego uchylenie, uznając że zaskarżone zarządzenie narusza prawo, gdyż wpisem właściwym jest wpis w kwocie 100 zł ustalony na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia.
Postanowieniem tut. Sądu z dnia 4 listopada 2013 r. odmówiono stronie skarżącej prawa pomocy obejmującej zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 400 zł, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. II FZ 1470/13 zażalenie strony oddalił.
Również wniesione zażalenie na zarządzenie z dnia 12 lipca 2013 r. wzywające stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. II FZ 1469/13 oddalił, uznając tym samym, że w niniejszej sprawie wpis od skargi w kwocie 500 zł ustalony został właściwie.
W następstwie powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2014 r. ponownie wezwano, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia,pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego o brakującą kwotę w wysokości 400 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk pełnomocnika strony skarżącej w dniu 28 lutego 2014 r. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 7 marca 2014 r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w Oddziale Finansowo – Budżetowym tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki - art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: p.p.s.a.
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo aby, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej to bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia wpisu, doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 28 lutego 2014 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie.
Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, strona skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiściła, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.